Music For The Robots to pięcio-utworowa EP-ka, którą skomponował Squarepusher, a której wykonawcami są trzy roboty tworzące system Z-Machines.

Wszystko zaczęło się w 2013 roku, kiedy to grupa japońskich robotyków stanęła przed wyzwaniem stworzenia systemu muzycznego, który pozwoliłby na wykonywanie muzyki będącej poza zasięgiem muzyków. Rezultatem był Z-Machines. Do stworzenia muzyki dla tego projektu, producent Kenjiro Matsuo i jego zespół, zaprosili grupę japońskich kompozytorów oraz Brytyjczyka Toma Jenkinsona, szerzej znanego jako Squarepusher. Możliwość sprawdzenia swoich kompozytorskich umiejętności - z myślą o gitarzyście z 78 palcami i perkusiście o 22 rękach - była propozycją nie do odrzucenia. Rezultatem był utwór Sad Robot Goes Funny, skomponowany i wyprodukowany przez Squarepushera, a wykonany przez Z-Machines.

Tworząc ten projekt, starałem się odpowiedzieć sobie na pytanie, czy roboty mogą grać muzykę zaangażowaną emocjonalnie - mówi Jenkinson. Każdy z robotów biorących udział w tym projekcie ma swoją specyfikację, która umożliwia pewne rzeczy, a wyklucza inne. Na przykład robot-gitarzysta może grać dużo szybciej niż człowiek, ale nie ma kontroli amplitudy. Trzeba było mieć to na uwadze, tak samo jak trzeba pamiętać o ograniczeniach tworząc muzykę dla prawdziwych muzyków. W konsekwencji, w tym projekcie znajome instrumenty używane są w sposób do tej pory niemożliwy. Nić porozumienia jaka zrodziła się pomiędzy Squarepusherem a japońskim zespołem sprawiła, że obie strony miały poczucie niewykorzystanego potencjału ich wspólnego projektu. Squarepusher zaproponował więc Matsuo dalszą współpracę. Doprowadziło to do stworzenia dodatkowej muzyki, która powstała na przestrzeni czterech tygodni, a która przez kolejne dwa miesiące była przekształcana na język robotów. Ostatecznie, twórczość Squarepushera, wykonywana przez Z-Machines, pojawiła się na EP-ce adekwatnie zatytułowanej Music For Robots.