muzycy:
Tony Malaby: tenor saxophone, soprano saxophone
Christopher Hoffman: cello
Dan Peck: tuba
John Hollenbeck: drums, percussion and prepared piano

Editor's info:
Throughout his time as an improvising bandleader in New York City, saxophonist Tony Malaby has led a host of groups, amongst them a trio with tuba and drums and another with cello and drums (documented on 2008's Warblepeck). The timbral and textural possibilities of those trios were unmatched and provided ample creative fodder for Malaby's idiosyncratic concept to come forth. In recent years, Malaby decided to fold both instruments into a quartet and to enlist some of his most consistent collaborators for the project: tubist Dan Peck, cellist Christopher Hoffman, and drummer/percussionist John Hollenbeck. The result is Scorpion Eater, the latest record in Malaby's string of inventive releases on Clean Feed Records. "This band has a different type of gravity that playing with a bassist simply doesn't have. I just want to be embedded in that and just be in the middle", says the New York based saxophonist, one of the most compelling in creative jazz today. The phrasing and texture on Scorpion Eater are remarkable both because of its flexibility and also on account of its rhythmic looseness, with Malaby's supple saxophone stylings dwelling atop of the energy of his bandmates. This is music that is enrapturing, compelling, and ultimately pleasureful and rewarding. It has an intoxicating energy that Malaby's presence on the saxophone immediately demands.

"Niezwykle aktywny jest dziś Tony Malaby. Gra koncerty, udziela się jako sideman i niemal jednocześnie wydał dwie znakomite płyty w portugalskim Clean Feedzie. W odmiennych składach i o muzycznie odmiennym charakterze. O ile jednak Tamarindo jest kontynuacją od lat działającego projektu, to Tony Malaby's TubaCello jest kwartetem zupełnie nowym, wyrastającym jednak z dawnych jego projektów.

w swojej karierze Malaby prowadził juz tria w składzie z tubą i wiolonczelą. Zawsze też towarzyszyła im perkusja. Teraz właśnie, zafascynowany brzmieniem i możliwościami tych instrumentów postanowił połączyć to w całość zapraszając najbardziej kreatywnych muzyków tamtych zespołów - tubistę Dana Pecka, wiolonczelistę Christophera Hoffmana oraz perkusistę i pekusjonalistę Johna Hollenbacka (tutaj gra dodatkowo na preparowanym fortepianie).

Sama koncepcja zespołu nie jest jednak zbudowana tak, że tuba spełnia rolę kontrabasu w klasycznej sekcji rytmicznej. Owszem, podobny zakres brzmieniowy sprawia, że na pierwszy "rzut ucha" wydaje się tak być, ale gdy posłuchać, to tuba ma zupełnie inną rolę w tym kwartecie, nie jest tutaj instrumentem rytmicznym [nie znaczy to jednak, że nigdy razem z perkusją sekcji nie tworzą]. Jej brzmienie stanowi podstawę, ale nie w znaczeniu nadania rytmu utworowi. Czasem dubluje - zresztą na zmianę z saksofonem – linię wiolonczeli, ale najczęściej - tak mi się wydaje słuchając tego nagrania - Dan Peck ma wolną rękę. Korzysta z tego jednak z pewną powściągliwością, jakby szanując rolę lidera zespołu.

Sama muzyka Malaby'ego jest bardzo ciekawa. Tworzy on kompozycje wywodzące się jakby z odmiennych nurtów jazzu - bo co może łączyć stricte jazzowo-progresywne "Buried" z niezwykłym, balladowym i melancholijnie pogodnym "March" (dedykowanym zresztą świetnie znanej Izumi Ichida)? Ano brzmienie zespołu. Bo nie przypadkiem nazywa się ten kwartet TubaCello - te dwa instrumenty determinują bowiem brzmienie zespołu. Sa.......
more