muzycy:
Pedro Sousa: tenor and baritone saxofones
Johan Berthling: double bass
Gabriel Ferrandini: drums

Editor's info:
After playing and recording with Thurston Moore, the ex-Sonic Youth guitarist who sometimes likes to go out of the rock format in order to simply jam and experiment, Portuguese improvisers Pedro Sousa (Eitr, Pao, Canzana) and Gabriel Ferrandini (Red Trio, Rodrigo Amado Motion Trio) appear in “Casa Futuro” with another giant of creative music: Swedish double bassist Johan Berthling, co-founder of the avant-pop band Tape, member of Mats Gustafsson’s trans-idiomatic Fire! trio and Fire! Orchestra and partner in many jazz and improvised settings with the likes of Sten Sandell, David Stackenas, Fredrik Ljungkvist and Paal Nilssen-Love. If the former collaboration happened within noise music frames, now we find the sax player and the drummer in post-free jazz territory. The trio is harsh, highly energetic, argumentative, restless. There’s no stable pulsation or linear melodic phrasings.

Situations come and go as soon as they are solved or even before they get confortable, in permanent metamorphosis. But take notice: it’s not your usual “let’s see where the flow takes us”. The focus is tight and the playing gets deeper and deeper in the sound world it creates. In each moment we feel that there’s a track and no possibility for deviations, even if the three musicians don’t know what will be their destination. At the finish, we understand that the important isn’t the arrival, but the journey itself. Just like Cavafy wrote in his poem about Ithaka.

"Nie tak dawno miałem okazję pisać o wspólnej płycie Pedro Sousy, Gabriela Ferrandiniego oraz Thurstona Moore'a. Teraz oto dwójka Portugalczyków powraca zaprosiwszy do wspólnego projektu innego giganta kreatywnej muzyki, szwedzkiego basistę Fire!, Johana Berthlinga.

Muzycznie jednak płyta "Casa Futuro" od transowej, motorycznej muzyki Fire! Matsa Gustafsson jest bardzo odległa. Obcujemy tu bowiem z muzyką, którą moglibyśmy nazwać post-jazzem, hałaśliwym obszarze, gdzie w mocnej energetycznej formule dochodzi do zwarć, kłótni i spięć pomiędzy trzema partnerami. Nie ma tu stabilnej pulsacji czy liniowego prowadzenia melodyki - liczy się tylko jednorazowa, mocna, wyrwana gdzieś z głębi duszy interakcja. Zwarcie, cios i odskok. To muzyka ciągłej, gwałtownej metamorfozy, zawsze grana z olbrzymim zaangażowaniem, pełna nerwowości i niepokoju, napastliwa, a równocześnie wszechogarniająca i niedająca się zapomnieć.

Przy tym muzyka zdaje się z każdą chwilą mocniej obezwładniać słuchaczy - jakbyśmy wraz z nią stępowali oraz głębiej i głębiej w groźne i porwane światy tworzone z krótkich, urwanych, syntetycznych dźwięków. To muzyka która chyba nie znajdzie wielu fanów i admiratorów, ale na pewno znajdzie małą grupę gorliwych wyznawców. Mocne, bardzo mocne."
auto: Marcin Jachnik