muzycy:
Frantz Loriot: viola
Manuel Perovic: conductor
Joachim Badenhorst: tenor saxophone, bass clarinet
Sandra Weiss: alto saxophone, bassoon
Matthias Spillmann: trumpet, flugelhorn
Silvio Cadotsch: trombone
Dave Gisler: electric guitar
Deborah Walker: cello, voice]
Silvan Jeger: doublebass, voice
Yuko Oshima: drums

Editor's info:
French-Japanese violist Frantz Loriot use to keep a little notebook with him, in which he writes all the musical ideas coming to his mind. One day, he noticed there was sufficient material to work with. He had a conversation with Swiss arranger and composer for big bands Manuel Perovic and the decision of founding an ensemble capable to play jazz with the pop song format and an experimental approach was made. And here it is the Notebook Large Ensemble, formed by musicians of five different countries with very distinct backgrounds. Why the combination of multiple genres and styles, you may ask. Well, why not? Even Iannis Xenakis said that putting boundaries between music idioms «makes no sense». Himself with a long experience in orchestras (lead by David S. Ware, Anthony Braxton, Barre Phillips, Joelle Léandre, Joachim Badenhorst, Pascal Niggenkemper and others), Loriot wanted to explore two old, but also always new, challenges: how to improvise when there’s a large number of musicians involved (10 in this case), and how to write and arrange music for improvisers? The answers are in “Urban Furrow” and they’re much, much more than convincing…

"Podobno któregoś dnia francusko-japoński altowiolista i improwizator Frantz Loriot zauważył, że ma tak sprzeczne i zwariowane pomysły na własną muzykę, że nie udało mu się zrealizować ich wszystkich w ramach jednego projektu. A on chciałby zawrzeć je wszystkie w jednym utworze! Gdy spotkał niedługo potem szwajcarskiego aranżera i kompozytora Manuela Petrovica okazało się, że obaj myślą o muzyce w podobny sposób, w jedno łącząc dęte orkiestry, pop, jazz z jego bigbandową tradycją, free jazz oraz klasyczną (komponowaną) jak i free jazzową awangardę. Tak narodził się Notebook Large Ensemble.

I rzeczywiście muzyka zespołu w jedno scala wszystkie te nadzwyczaj rozbieżne nurty współczesnej muzyki. Ale - co warto zaznaczyć - nagranie to, jak i sam projekt nie jest wygłupem, pastiszem, żartem, ale czymś nader poważnym, czemu muzycy poświęcili całą swoją wiedzę i umiejętności. Ubrane w wielowątkowe, pokręcone i bardzo zróżnicowane kompozycje piosenki wywiedzione niemal wprost z popowej sceny, złamane ideami czołowych free jazzowych twórców oraz klasycznym podejściem do dźwiękowej materii wywiedzionej niemal wprost ze szkoły Xenakisa. Czasami NTL brzmi niemal jak słynna Shibusashirazu Orchestra (środkowa część "Blue Almonds"), by za chwilkę, w tym samym utworze przywodzić na myśl skandynawskich songwriterów w rodzaju Susanny Wallumrod. A całość rozpoczęła się wszak od poszukiwania języka komunikacji w duchu free improv! Misz-masz panuje tu straszny i nic nie jest takie, jakim się wydaje, ale słucha się tego naprawdę znakomicie i jeśli tylko nie zrazi Was to dziwnie brzmiące w opisie stylistyki grupy zestawienie - będzie to płyta od której, podobnie jak i ja, nie będziecie mogli się oderwać.

W moim odczuciu - absolutnie znakomite nagranie, chociaż przypisać go do szufladki po prostu nie umiem."
autor: Marcin Jachnik