muzycy:
Fulco Ottervanger: piano
Lieven Van Pée: double bass
Simon Segers: drums

Editor's info:
After the acclaimed partnership with Portuguese trumpeter Susana Santos Silva, put to record in “The Detour Fish” (2014), the Belgian trio De Beren Gieren is back to explore new territory. The main focus is still on the piano-double bass-drums format, but now, as the band announces, «adding an electronic sediment to our acoustic trio sound to create a multilayered, kaleidoscopic work of art». The music keeps flowing «at the fractures of styles», combining jazz with elements coming from classical, rock and electro-acoustic music. The hybrid, ambiguous, identity of the music is the backbone of the concept followed by pianist Fulco Ottervanger in his compositions: “One Mirrors Many” describes the ambivalence of all things. And yes, what you’ll find here has the effect of mirrors reflecting other mirrors. Distorted and twisted forms appear, disappear or simply change, sometimes very slowly. In the end, everything gathers in the same place: the point of arrival of this metamorphic journey is the point of departure, closing the circle and giving it an inner sense. It’s so beautiful and so strange as something you can imagine in your wildest musical dreams…

"De Beren Gieren to belgijsko-holenderskie trio prowadzone przez pianistę (nominalnie - tak naprawdę jest multiinstrumentalistą oraz wokalistą) i improwizatora Fulco Ottervangera. Pojawili się już oni w katalogu wytwórni Clean Feed w roku 2014 na wspólnej z portugalską trębaczką Susaną Santos Silvą płycie. Teraz powracają, ale już w klasycznym składzie, ale i w równie otwartej formule grania.

De Beren Gieren z klasycznym jazzem tak bardzo wiele wspólnego (prócz składu) nie ma. Tak jak na pierwszej płycie - starają się raczej odkrywać nowe terytoria, niż penetrować klasyczne rejony jazzowej aktywności. I chociaż podobnie jak i na pierwszym nagraniu celem jest nadal granie w formacie fortepian-kontrabas-perkusja, to jednak teraz, zespół ogłasza, "dodanie osadu elektronicznego do naszego brzmienia akustycznego trio i stworzenie wielowarstwowej, nieco kalejdoskopowe muzyki".

I rzeczywiście, łamiąca style i konwencje muzyka De Beren Gieren trzyma w napięciu i nieco może przypominać spojrzenie poprzez kalejdoskop łącząc jazz z elementami pochodzącymi z muzyki klasycznej, rocka i muzyki elektroakustycznej. Kompozycje pianisty nie mają jednoznacznie jazzowego charakteru, frazy powracają w coraz to nowych formach i kontekstach, jakby były odbijane, ale też zniekształcane przez coraz to nowe zwierciadła. Tą formę grania świetnie oddaje to tytuł płyty, zapowiadający również zagęszczenie muzyki i dźwięków raczej rzadko spotykane we współczesnej formule triowego grania. Całość sprawia bardzo piękne, ale też dziwne wrażenie, trochę kojarzące się z deja vu - jakbyśmy gdzieś wcześniej już to słyszeli, ale nic w tej muzyce nie dzieje się jednak zgodnie z naszymi oczekiwaniami.

To płyta spójna i zaskakująca, nowatorska. Świetnie zagrana i przemyślana w swojej koncepcji. Koniecznie!"
autor: Józef Paprocki