Rosyjski pianista Alexei Lubimov jest nieczęsto spotykanym typem artysty.



To mistrz zarówno nowej muzyki (od Cage’a do Silvestrova) jak i wybitny interpretator muzyki Baroku, którą lubi wykonywać na instrumentach z epoki. W tej niezwykłej interpretacji fantazji, sonat i rond CPE Bacha, Lubimov umiejętnie posługuje się charakterystycznym brzmieniem fortepianu tangentowego.



Instrument ten był przez krótki czas popularny w pierwszej połowie XVIII wieku. Jego sposób wydobywania dźwięku (struny uderzane są od spodu przez drewniane lub metalowe elementy, zwane “tangentami”), oferował większą ekspresyjność i intensywność niż klawesyn.