muzycy:
Andre Pontífice: cello
Bruno Figueira: alto saxophone
Duarte Fonseca: drums
Joao Clemente: electric guitar, electronics
Nuno Santos Dias: piano
Ricardo Sousa: double bass

Editor's info:
At their second opus, one of the most surprising projects emerging these last years from the very dynamic and rich cauldron of Portuguese jazz are capable to go very far beyond what they showed us before. Embracing a kind of cinematic jazz vaguely influenced by John Zorn’s compositional work for the big and the little screens, the band Slow is Possible is simultaneously accessible, due to the sugestibility of the melodic work and the directness of the rhythmic propulsion, and experimental, presenting a multitude of progressive resources coming from the most disparate of sources: classical contemporay music, post-rock, alternative metal, intelligent pop, free improvisation and more. Self-defined as a chamber band for the new century, this collective of young musicians living in the interior of Portugal is much more than that: it’s a blow of fresh air, a box of secrets to discover, a slap in the face of conformism. A good part of the enchantment provoked by “Moonwatchers” comes from the refined compositions by all the six members, but the instrumental work is no less precious.

All compositions by Slow is Possible
Recorded by Joaquim Monte at Namouche Studio, Lisbon, December 10th and 11th 2016
Assisted by Jerome Durand
Mixed and mastered by Joao Miranda at Attack Release Studio January 2017
Edited by Joao Clemente
Produced by Slow is Possible
Executive production by Pedro Costa for Trem Azul
Photos by Telmo Mendes

Jeden z najciekawszych jazzowych albumów 2017 roku!
Sextet portugalskich muzyków, ze swadą godną mistrzów tworzenia zajmujących scenariuszy, instrumentalną maestrią i fantazyjną wyobraźnią zaprasza na muzyczną ucztę roku. Wiolonczela, saksofon altowy, fortepian, kontrabas, perkusja i gitara elektryczna to skład, po którym można spodziewać się absolutnie wszystkiego.
I tak też jest zaiste. Członkowie Slow is Possible powołują się na różnorodne inspiracje - muzyka klasyczna, rockowa psychodelia, wolna improwizacja, indie pop, alt metal. Na „Moonwatchers” konsekwentnie realizują demokratyczne rozłożenie głosów w zespole, oraz stylistyczną żarłoczność, otwartość na odmienne artystyczne idiomy. Mamy tutaj unikalną motorykę i psychodeliczną atmosferę rodem z nagrań zornowskich Dreamersów, mamy groove’y przypominające Chicago Underground Roba Mazurka. Mamy w końcu płomienne, free jazzowe wycieczki, kiedy to kolektywność nabiera nowej jakości. Muzycy poruszają się niejako w oddzielnym systemie organizowania muzycznej myśli.
Czujemy przy tym, że zespół tworzą artystyczne indywidualności, nieprzywiązane do jednej stylistyki. Mieszają czyste, akustyczne piękno i brudne brzmienia w sposób tak fascynujący i nieszablonowy, jak mało kto przed nimi. Potrafią zagrać dynamicznie i z wręcz punkową czy indie rockową energią.
A co zdumiewające, „Moonwatchers”, przy całej swej różnorodności, jest albumem prawdziwie jednorodnym, który gwarantuje doświadczenie szerokiego spektrum muzycznych doznań. Lektura płyty uzmysławia, jak pojemnym i odrębnym muzycznym gatunkiem jest jazz, i dopóki do grania jazzu będą zgłaszać akces tacy muzycy jak członkowie Slow is Possible, jestem spokojny o jego przyszłość!
autor: Mateusz Krępski
Copyright © 1996-2017 Multikulti Project. All rights reserved