muzycy:
Matt Piet: piano
Josh Berman: cornet
Nick Mazzarella: alto saxophone
Tim Daisy: drums and percussion

Editor's info:
There are some new protagonists in the Chicago jazz scene, due to the revelation of a younger generation of musicians and the defection of some of the big names to other American regions, like Jeff Parker and Rob Mazurek. One of these Chicago exponents, gradually gaining importance, is pianist and composer Matt Piet, a former student at Boston’s Berklee College of Music. Leader of two fundamental bands in the city, Matt Piet Trio and Four Letter Words, and one of the vertices of the Rempis / Piet / Daisy triangle, he has broken into the Chicago improvised music community as a “melodic player” whose “tonefulness is thrillingly shaken by a rhythmic volatility and a fractal sense of phrasing”, according to the jazz journalist Peter Margasak, who compared his sound to Cecil Taylor in the late ‘50s and the early ‘60s. Piet’s is a welcome approach, considering that one of the members of the new band Matt Piet & His Disorganization is the saxophonist Nick Mazzarella, often described as a direct heir of the illustrious altoists Eric Dolphy, OrnetteColeman, Henry Threadgill and Oliver Lake, and like them driven to “embody the history of jazz while pushing it forward into new realms” (Troy Dostert). The same characteristic defines cornet player Josh Berman, a player known to combine aspects of pre-bebop jazz with avant-garde experimentation, sometimes producing a strikingly dissonant New Orleans style. In this bass-less quartet, the drummer/percussionist is Tim Daisy, one of the most versatile rhythmicists in activity today, equally at ease with the fire music of Ken Vandermark and the electro-acoustic abstract explorations of Kyle Bruckmann. Chicago jazz is very much alive, and Rummage Out is fantastic proof.

Ten kwartet powinien zawojować tegoroczne jazzowe festiwale.
Ciekawa konfiguracja instrumentalna - fortepian/ cornet/ saksofon altowy/ perkusja.
Stylistyka wywiedziona ze wspólnych nagrań Johna Coltrane'a i Eryka Dolphy'ego, skręcająca w stronę współczesnej awangardy.
Niepodważalna kompetencja czwórki chicagowskich instrumentalistów.
Czy to wystarczające atuty, dające im przepustkę na sceny najlepszych jazzowych festiwali?
Według mnie tak, jednak obawiam się, że brak w składzie "gwiazd jazzu" sprawi, że nie usłyszmy ich na żywo w Europie.
Materiał został zarejestrowany na żywo, podczas improwizowanego setu w klubie Constellation, w Chicago 26 maja 2017 roku. I miarą tego nagrania jest to, z jakim skupieniem, konsekwencją i świadomością celów muzycy poczynali sobie tego dnia. Scena chicagowska nie słynie wcale z żelaznej dyscypliny formalnej, często występująca tutaj pewna frywolność formy bywa słabą stroną wielu projektów. Jednak niczego takiego tutaj nie odnajdziemy. Te dwa utwory można by nazwać jazzowymi hymnami, tchnącymi skupioną uwagą na każdym etapie narracji. Rzec można, że w wymiarze duchowym, muzycy są na spiritualnej ścieżce Trane'a. I trzeba powiedzieć, że nie są to bezdroża, na które trafiają epigoni Trane'a!
"Rummage Out" kwartetu Matt Piet & His Disorganization to prawdziwe muzyczne misterium!
autor: Andrzej Fikus
Copyright © 1996-2018 Multikulti Project. All rights reserved