muzycy:
Jan Johansson: piano
Oscar Pettiford: bass, cello
Stan Getz: tenor saxophone
Joe Harris: drums
Louis Hjulmand: vibes
Lee Gaines: vocal

Editor's info:
For many of the American musicians that visited Europe on their own or as members of touring bands, Sweden was the most important stop outside of Paris. In the 1950’s Swedish jazz had become a brand in American music business. Visiting American musicians sat in with their Swedish counterparts and recorded with them. Titled Dear Old Stockholm, the Swedish folk tune Ack Värmland du sköna enjoyed status close to a standard. It was no surprise that Sweden was the first important stopover for tenor saxophonist Stan Getz on his 1958 European tour. Nor was it surprising that his pianist during the engagement was Jan Johansson, or that Johansson accompanied him to Copenhagen, when Getz was offered a gig there. Johansson’s special lyrical and melodic approach appealed to the romantic in Getz. That was how Johansson came to Denmark.

In Copenhagen the perfect bassist was already waiting. The 36-year old musicians’ musician, Oscar Pettiford, had settled in Copenhagen after a European tour. Pettiford became part of the remarkable cultural summit that marked the beginning of the jazz club Montmartre in Copenhagen. With Pettiford’s arrival, the city experienced new times.

When Montmartre became a jazz club in 1959, Stan Getz fronted a unique quartet with Johansson, Pettiford and drummer Joe Harris – another American with a Swedish connection. In the States Harris had played with the Swedish trumpeter Rolf Ericson, best known for his work with Charlie Barnet and especially Duke Ellington. Harris had played in Europe with Dizzy Gillespie’s Big Band in 1948, and in 1956 Ericson brought him back.

Harris liked Sweden. When he arrived at the Montmartre, he was already married to a Swedish girl, had learnt Swedish – and even insisted on speaking it! With Harris completing the quartet, it was the perfect group. They opened the new Montmartre, which became the focus point of Copenha.......
more

Oscar Pettiford miał krótkie, ale nader owocne życie. Zmarł bardzo młodo, w wieku lat 38 ośmiu w wyniku powikłań zakażenia wirusem polio, który przez wiele lat pozostawał w jego organizmie. W początkach swojej kariery koncertował i nagrywał u boku muzyków tej miary co Coleman Hawkins, Earl Hines, Ben Webster i Dizzy Gillespie. Okazjonalnie prowadził także własny big-band z którym koncertował i nagrywał (Oscar Pettiford in Hi-Fi). Po europejskiej trasie koncertowej w roku 1958 pozostał na starym kontynencie i zamieszkał w Kopenhadze, która była jego domem aż do śmierci w roku 1960. Oscar Pettiford jest także kompozytorem wielu standardów jazzowych m.in. “Bohemia After Dark”, “Trictasisim” czy “La Verne Walk”, z których ostatni znajduje się i na tym albumie.

Album ten obejmuje własnie ten okres jego życia w Kopenhadze i składa się na niego wiele nagrań które zarejestrowano w słynnym Montmartre Jazz Club. Wiele tu różnych składów, często tworzonych okazjonalnie gdy - choćby Stan Getz - zawitał na krótko do Kopenhagi

Drugim bohaterem tego nagrania, który gra prawie we wszystkich utworach na tej płycie jest szwedzki pianista Jan Johansson. W Polsce jest on chyba najbardziej znany nie jako muzyk i kompozytor jazzowy, ale jako twórca muzyki filmowej - był m.in. kompozytorem muzyki do serii filmów o przygodach Pippi Langstrump. Jako twórca jazzowy bardzo często sięgał on do muzyki szwedzkiej muzyki ludowej, co można podziwiać i na tym albumie - trzy bowiem zamykające płytę tematy zaczerpnięte zostały właśnie ze szwedzkiego folkloru i przez Johanssena bardzo starannie przetworzone.

Mimo tej rozmaitości składów i inspiracji album wcale nie ma eklektycznego charakteru. Nie jest też tylko dokumentem - wszystkie utwory które weszły na płytę są znakomicie zarejestrowane, a staranny mastering sprawił, że brzmi to wszystko jak jedna sesja nagraniowa. Całość ma też wspólny, niezwykle ciepły charakter, a.......
more