https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_mCoRJhg6l5ZBDWOco_hfL1u84BEBeu0Ac

Drogi is my hommage to Polish Radio Experimental Studio, a pioneering center for electraocustic music, and one of the Studio`s outstadning composers - Bohdan Mazurek.

Jacek Sienkiewicz

His compositions are characterized not only by very sophisticated synthesized sound aesthetics but also by distinct anticinpations of more popular electronic music genres, such as ambient or intelligent dance music. However, what was even more important for me is the fact that to some extent the music of Mazurek and my music share some sort of a common mood: on one hand very serious, event bitter, on the other hand - full of insider jokes and sudden twist in the narrative. The peculiar sense of humour is what stroke me while reading more about Mazurek, as well as his attitude towards nature, especially the mountains. It appeared that on numerous occasions he was going straight into his studio after coming back from a hiking trip. Actually, it happens to me quite often as well!

Therfore, I decided not to simply revitalise works of the old master by means of sampling and remixing. Instead I recreated original Mazurek`s sound world in my own compositions, following his offbeat approach towards sound, utilising a range of sources and techniques: from my teenage tape recordings, through digital sound sythesis to modern sample editing. I hope I have bridged different definitions, eras and generations of electronic music.




It is tempting to see the history of Polish contemporary music as a succession of simple oppositions. Avant-garde versus reaction, sonorism versus New Romanticism, tape versus orchestra. The case of Andrzej Dobrowolski (1921–1990) undermines these dialectical systems and breaks free from the established order (similarly to the cases of Tomasz Sikorski or Roman Haubenstock-Ramati).

The composer translates electroacoustic textures into instruments and creates int.......
more

Drogi to mój hołd dla Studia Eksperyentalnego Polskiego Radia, pionierskiego ośrodka muzyki elektroakustycznej oraz jednego z jego czołowych kompozytorów - Bohdana Mazurka.

Jacek Sienkiewicz



Jego utwory chrakteryzują się z jednej strony wyrafinowaną estetyką syntetycznego brzmienia, z drugiej zaś - elementami zapowiadającymi bardziej popualrne kierunki, jak ambient czy inteligentna muzyka taneczna. Dla mnie o wiele istotniejsza okazała się jednak szczególna aura, łącząca do pewnego stopnia muzykę Mazurka z moimi własnymi dokonaniami - poważna, chwilami nawet gorzka, a zarazem naznaczona subtelnymi żartami i zaskakującymi zwrotami akcji. Gdy czytałem o Mazurku, uderzyło mnie właśnie jego osoboliwe poczucie humoru, a także stosunek do natury, zwłaszcza do gór. Okazało się, że bardzo często wchodził on do studia prosto z górskiej wycieczki. Zupełnie jak jak...

Dlatego zrezygnowałem z pomysłu odświeżania dorobku dawnego mistrza po prostu przez jego samplowanie i remiksowanie. Zamiast tego spróbowałem odtworzyć brzmieniowy świat Mazurka w moich autorskich kompozycjach, podążając tropem jego frywolnego stosunku do dźwięku i wykorzystując rozległy wachlarz środków oraz technik: od moich młodzieńczych nagrań magnetofonowych, przez cyfrową syntezę dźwięku, po współczesną edycją próbek. Mam nadzieję, że udało mi się pogodzić różne definicje, epoki i pokolenia muzyki elektronicznej.