https://youtu.be/lfmpXJPiMjc

In "Californian" hardcore/punk, they were always the best in this country. And they were probably the first. In the '90s, when the Polish scene was ruled by crust on one side and punky reggae on the other, Upside Down came up with something completely different. They imported an "American" style in such a way that, although they played like cousins ​​of NOFX, you could also hear that they were an orchestra from the Polish Recovered Territories. This was largely due to the Polish lyrics of vocalist Emas, who, apparently, wasn't told that such music couldn't be sung in Polish, so he sang. What's more, he wrote excellent punk rock lyrics in Polish. Witty, but not entirely cheerful.

Upside Down, if I remember correctly, recorded six premiere albums, each of which is amazing, but my favorite is "Upside Down." This was their third cassette, released in 1998, where punk rock spontaneity met the expertise of seasoned veterans. It's a painful oversight, but no album from this band has ever been released on vinyl. So let's at least give "Upside Down" (20 years after its release!) a spin on vinyl. While waiting, of course, for a reunion or even a new album...
Around 200 copies!

W „kalifornijskim” hardcore/punku, byli zawsze najlepsi w tym kraju . I zdaje się pierwsi. W latach 90-tych, kiedy polską sceną rządził z jednej strony crust, a z drugiej punky reggae, Upside Down wykombinowali coś zupełnie innego. Zaimportowali „amerykański” styl w taki sposób, że choć grali niczym kuzyni NOFX, to słychać też było, że to z polskich ziem odzyskanych orkiestra. W sporej części była to zasługa polskich teksów wokalisty Emasa, któremu najwidoczniej nikt nie powiedział że takiej muzy po naszemu się nie da zaśpiewać, więc śpiewał. A w dodatku pisał doskonałe punkrockowe teksty po polsku. Dowcipne, ale wcale nie takie znowu wesołe.
Upside Down nagrali jeśli dobrze liczę 6 premierowych albumów, z których każdy jest zajebisty, ale mój ulubiony to „Do góry nogami”. To była ich trzecia kaseta z 1998 roku, gdzie punkrockowa spontaniczność spotkała fachowość starych wyjadaczy. To bolesne niedopatrzenie, ale nigdy żadna płyta tej kapeli nie wylądowała na winylu. No to niech przynajmniej „Do góry nogami” (20 lat po premierze!) zakręci się na czarnym krążku. W oczekiwaniu oczywiście na jakiś reunion albo i nową płytę…
nakład około 200 sztuk!