https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_mpTW5kb4KskilHvG2-F0w8-0FVsgytIQs

Nik Bärtsch - Piano
Kaspar Rast - Drums
Don Li: Bass Clarinet, Alto Sax
Mats Eser: Marimba, Percussion

Editor's Info:
Swiss pianist Nik Bärtsch's group effort with Mobile establishes his concept of ritual groove music (or perhaps Zen funk) with this CD. The sounds they convey are lean but not mean, spare beyond compare, very European, and unlike any of his contemporary groups, the Esbjörn Svensson Trio, or ECM groups in particular. The inventive drumming of Kaspar Rast provides supple support for Bärtsch, Mats Eser's marimba, and the bass clarinet or alto sax work of Don Li. There's an airy, spacious, and cool Scandinavian feel to all of the pieces, dubbed "Moduls." The development of "Modul 5" is lugubriously slow, almost ritualistic, and based on a one-note bass piano key vamp, while a mere three notes in a pseudo waltz with juxtaposed drum rhythms from Rast cement the most palpable distinct groove during "Modul 11." Their most labyrinth and bottomless underground voicing is "Modul 4," and while staying in that mode, "Modul 2" is extremely quiet and low-key, with a nominal understated advance that is hard even to discern. There's a short free minimalist piece quite similar to Steve Reich and a concluding solo piano offering from Bärtsch that further emphasizes space between notes being much more important and prevalent than the notes themselves. A tip-of-the-iceberg recording, in the figurative and literal sense, one can speculate this is a mere beginning, almost child's play, for what Bärtsch and his crew have in store for the future of his compelling and singularly original music.

Kwartet w składzie Nik Bartsch na klawiszach, za perkusją Kaspar Rast, Mats Eser na marimbie i perkusjonaliach, Don Li na saksofonie altowym i klarnecie basowym wniósł do języka jazzu ożywczy powiew świeżości. Kompozycje Bartscha mają minimalistyczny rodowód, on sam z atencją mówi o tradycyjnej muzyce japońskiej jak i o XX-wiecznych kompozytorach rewolucjonizujących język muzyki jak La Monte Young, Gyorgy Ligeti, Steve Reich. Bartsch nie jest jednak narcystycznym indywidualistą, aranżacje poszczególnych są dziełem zespołowym.

Wydana w roku 2001 płyta "Ritual Groove Music I" w labelu Ronin Rhythm Records, teraz trafia do światowej dystrybucji. I dobrze, bo pozwala ona zrozumieć skąd wziął się fenomen tego szwajcarskiego muzyka. Siedem kompozycji lidera stanowi zamkniętą całość, wypełnioną przez fascynującą i wyjątkowo oryginalną muzykę. Iście szwajcarska precyzja i dyscyplina wykonawcza wprzęgnięta została w transową rytmikę. Nie mamy tutaj podziału na sekcję rytmiczną i instrumenty solowe, role poszczególnych instrumentalistów ulegają ciągłej zmianie, kunsztownie budowana narracja muzyczna ulega ciągłym modyfikacją. Nakładające się na siebie polirytmie trzymają w napięciu, są bardzo mistyczne. Nie przez przypadek tytuł płyty to "Ritual Groove Music I". Ta rytualność daje o sobie znać w każdym momencie nagrania. Ja dodałbym jeszcze przymiotnik kontemplacyjny z naciskiem na mroczny nastrój całości.

"Ritual Groove Music I" to niesamowity debiut niesamowitego zespołu!
autor: Mateusz Matyjak