https://youtu.be/o8N9wQFDv74
https://youtu.be/fYxBb8jBP7E
https://youtu.be/IlV88bdyU60

Kuba Kapsa is a Polish pianist and composer - also known as the leader of the avant-jazz combo Contemporary Noise Sextet. Beyond that he's a renowned composer for film and theater plays. After presenting his composition works for ensembles in 2015 and 2016 he now returns to Denovali Records with his new piano solo album "Supersonic Moth".

The album is basically written for upright piano played through felt, programmed electronic sounds and processed piano recordings in order to create in-depth atmospheres and sonic landscapes with a wide range of stimulating moods. Based on piano ideas enriched with his improvisation skills, "Supersonic Moth" is mainly calm, dark and cinematic. Kuba Kapsa again managed the sophisticated feat to combine modern classic with subtle drones and floating soundscapes, accentuating his emotive piano play with a deliberate use of electronic elements. Some titles refer to the final poem at the end of the album about a moth which ends up dead, flying towards the light.

"Supersonic Moth" is the musical realization of a specific trait in human existence, dealing with the disruptive contradiction of desiring something that might break one down or even kill. Everything that might be tempting. Everything that can push you down. And you know it. But you can't resist it."

The impressive artwork for "Supersonic Moth" once again was provided by the collaborative artist team Kahn & Selesnick.

Kuba Kapsa to polski pianista i kompozytor - znany z działalności w avant-jazzowym składzie Contemporary Noise Sextet. Oprócz tego zajmuje się on komponowaniem muzyki do filmów i sztuk teatralnych. W Denovali Kapsa powraca z nowym albumem "Supersonic Moth" skomponowanym na pianino solo.



Muzyka na "Supersonic Moth" to przenikające się warstwy kompozycji granych na pianinie, zaprogramowanej elektroniki oraz organicznych sampli instrumentu. Dzięki temu Kuba Kapsa wytworzył intymną głębię, której brzmienie pobudza emocje słuchacza. Muzyka jest spokojna, miejscami mroczna, ilustracyjna. Niektóre tytuły utworów odnoszą się do poematu, który pojawia się w ostatniej części albumu, a traktuje on o ćmie, która umiera, lecąc w kierunku światła.



"Supersonic Moth" próbuje uchwycić specyficzną i paradoksalną cechę ludzkiej egzystencji, kiedy pożądamy za wszelką cenę czegoś, co może mieć zgubny wpływ na nasze życie. Wszystko może być pociągające w ten nieprzemożony sposób i wszystko może doprowadzić Ciebie do ostateczności i Ty o tym wiesz, ale nie potrafisz się temu oprzeć.