Incorporate DVD Teaser from Kuba Krzewiński on Vimeo.

Two musicians map and stroke their string instruments, testing their sound, bodies and the boundaries of their own private spaces. Two other musicians sit opposite one another and, in a choreography of gestures, play the sounds of an imaginary piano and bass drum. The latter is also played by another performer who uses sign language to sing a song about strangeness, accompanied by a solemn double bass player. Finally, in theclean, white interior bows move across bare skin, and heads are adorned with horse-tail, not human, hair. All this is emphasized by the rising ambient based on instrumental samples. Kuba Krzewiński’s compositions have a strong performative aspect which makes listening to them in just audio difficult to imagine, so publishing a DVD is no whim. They are indeed the new, multimedia chamber music which is situated at the intersection of arts, sound and image, gesture and touch, and takes up themes which go beyond music. At the same time, the author himself—just like earlier Jagoda Szmytka or Wojtek Blecharz—is a fervent supporter of the fight against the incorporeality of contemporary music. The Polish scene is evidently going through a performative turn, as proven by the record in your hands.

Kuba Krzewiński – composer, violin (2)
Adam Stoyanov – Deaf poet
Aleksandra Chciuk – video (4)
Anna Kwiatkowska – violin (4)
Emilia Sitarz – grand piano
Hubert Zemler – gran cassa
Kamila Gazda – video editing (4)
Łukasz Owczynnikow – double-bass
Michał Pepol – cello

Zuzanna Solakiewicz – director and editor
Zvika Gregory Portnoy – cinematographer
Robert Migas-Mazur – sound director


Dwóch muzyków mapuje i bada swoje smyczkowe instrumenty: sprawdzają ich brzmienie, ale też własne ciała oraz granice swoich przestrzeni prywatnych. Dwoje innych siedzi naprzeciw siebie; w choreografii gestów wydobywają „z powietrza” dźwięki fortepianu i wielkiego bębna. Na tym ostatnim gra także kolejny performer, który śpiewa w języku migowym piosenkę o dziwności; akompaniuje mu bardzo poważny kontrabasista. W czystych białych wnętrzach smyczki pocierają nagą skórę; z głowy zwisają włosia; aurę niezwykłości podkreśla narastający ambient oparty na instrumentalnych samplach. Utwory Kuby Krzewińskiego mają silny performatywny aspekt i trudno sobie wyobrazić słuchanie ich w wersji audio. Publikacja na DVD nie jest żadną fanaberią w odniesieniu do tej nowej multimedialnej kameralistyki, sytuującej się na przecięciu dziedzin sztuki, dźwięku oraz obrazu, gestu i dotyku. Przede wszystkim jednak – stanowiącej wypowiedź na tematy nie tylko muzyczne. Zarazem autor – podobnie jak chwilę wcześniej Jagoda Szmytka czy Wojtek Blecharz – zdecydowanie przyłącza się do frontu walki z bezcielesnością muzyki współczesnej. Na jej polskiej scenie ewidentnie dokonuje się zwrot performatywny – dowód trzymamy w rękach.