https://youtu.be/xAe5pgxfjIk

Złożony z trzech płyt CD album stanowi najbardziej reprezentatywną w dotychczasowej (i zresztą bardzo niedługiej, bo datowanej zaledwie na ostatnią dekadę) historii fonografii retrospektywę twórczości kompozytorskiej Eugeniusza Morawskiego (1876-1948). Morawski, rówieśnik Mieczysława Karłowicza i Feliksa Nowowiejskiego, nieco starszy od Karola Szymanowskiego (ur. 1882), w ocenie współczesnych muzykologów polskich i niemieckich stanowi najwybitniejszą osobowość kompozytorską właśnie obok Karłowicza i Szymanowskiego.

Niestety aż 75 procent dorobku kompozytorskiego Morawskiego przepadła podczas Powstania Warszawskiego. Na płytach przedstawione zostaną 3 ocalałe z wojennej pożogi poematy symfoniczne (Don Quichotte, Nevermore i Ulalume) oraz 2 wybitne partytury baletowe – Świtezianka i Miłość, przy czym druga z nich – stanowiąca opus magnum Morawskiego – szerokiej publiczności zostanie zaprezentowana po raz pierwszy.

Niemal zupełne nieistnienie tej twórczości w świadomości słuchaczy spowodowane było środowiskową anatemą wydaną na Morawskiego przez muzykologów i kompozytorów związanych z Karolem Szymanowskim, z którym w latach 30. XX stulecia Morawski był skonfliktowany. Warto zaznaczyć, że Eugeniusz Morawski był nie tylko twórcą i organizatorem życia muzycznego (prężnie działał jako rektor warszawskiego Konserwatorium i był jednym z gorących zwolenników idei Konkursu Chopinowskiego), ale także działaczem politycznym związanym z kręgami Józefa Piłsudskiego (jako członek Frakcji Bojowej PPS). W 1908 r. pojmany za przygotowywanie zamachu na jednego z oficerów carskiej policji i osadzony w Warszawskiej Cytadeli, został skazany na zesłanie, ale ostatecznie jedynie wydalono go z cesarstwa rosyjskiego, by przez ponad 20 kolejnych lat działać na emigracji w Paryżu. W czasach PRL-u, jako twórca kojarzony z kręgami sanacji. Morawski został wręcz programowo usunięty z podręczników historii muzyki polskiej 1. połowy XX stulecia, a szc.......
more