Jolanta Sosnowska – baroque violin
Philipp Comploi – baroque cello
Erich Traxler – harpsichord

Recorded on 30–31 July 2020 in the Parish Church Am Schüttel in Vienna (Austria).
Recording engineer: Viktor Seedorf || Mix & master: Viktor Kisten || Design: For Tune®
Cover photo: Johannes Fijt (1611–1661) Bird Concert, National Museum in Warsaw

Jolanta Sosnowska – skrzypce barokowe
Philipp Comploi – wiolonczela barokowa
Erich Traxler – klawesyn

Jolanta Sosnowska – baroque violin
Philipp Comploi – baroque cello
Erich Traxler – harpsichord

Antonio Caldara’s violin sonatas are completely forgotten works by one of the most talented Italian composers of the Baroque period. The eight sonatas – which I recently discovered in the archives of the Austrian National Library (hereinafter: ANL) in Vienna – constitute the composer’s complete works for violin. The pieces have a natural lightness, and their extraordinary melodiousness is almost identical with the composer’s lyrical idiom, familiar to listeners from Caldara’s masses and oratorios. The composer’s creative imagination is reflected in the virtuosity of the violin parts and the brilliantly wrought polyphony. Antonio Caldara’s complicated life, and also the journeys travelled by his violin works duplicated by “copyists”, demand a level of caution when attributing some or all of the music material to him. However, this reservation might be seen as caution carried too far, if only because attributing these works to other artists (Vivaldi, Corelli?) would have been even less self-evident. The violin sonatas and those for violin and cello only survived to our times as manuscripts thanks to a stroke of providence, currently forming a closed ANL collection known as Estensische Musikalien. These extremely fascinating issues have been analysed in detail by the accomplished musicologist Herbert Seifert (see excerpt below), but we need to keep in mind that – in order not to argue a world composed of nothing but doubts – we have to make assumptions. At this point it is impossible to fully verify or, above all, to disprove Caldara’s authorship. The present album is the phonographic world premiere of this material. The music was recorded on period instruments by musicians whose artistic paths have long been interweaving in the performance of Baroque m.......
more

Sonaty skrzypcowe Antonio Caldary należą do całkowicie zapomnianych utworów jednego z najbardziej utalentowanych włoskich kompozytorów okresu baroku. Osiem sonat – niedawno odkrytych przeze mnie w archiwach Austriackiej Biblioteki Narodowej [dalej: ABN] w Wiedniu – stanowi komplet dzieł na skrzypce tego kompozytora. Utwory te charakteryzują się naturalną lekkością, a ich niezwykła śpiewność jest niemal identyczna z lirycznym idiomem kompozytorskim Caldary, znanym publiczności z jego mszy i oratoriów. Fantazja twórcy znajduje odzwierciedlenie w wirtuozerii partii skrzypiec i znakomicie prowadzonej polifonii. Skomplikowane losy Antonio Caldary, a także wędrówki jego skrzypcowych dzieł powielanych przez „kopistów”, nakazują pewną ostrożność w przypisywaniu mu części bądź nawet całości materiału muzycznego. Jednakże zastrzeżenie to może być z kolei poczytane jako zbyt daleko posuniętą ostrożność, choćby dlatego, że przypisanie tych utworów innym wykonawcom (Vivaldi, Corelli?) byłoby jeszcze mniej oczywiste. Sonaty skrzypcowe oraz te na skrzypce i wiolonczelę tylko dzięki swoistej opatrzności dotrwały do naszych czasów jako manuskrypty, tworzące obecnie zamknięty zbiór ABN w zakładce pod nazwą Estensische Musikalien. Te wysoce pasjonujące kwestie poddaje szczegołowej analizie znakomity muzykolog Herbert Seifert (fragment poniżej), ale należy pamiętać, że – aby nie rezonować świata złożonego z samych wątpliwości – musimy coś założyć. Na dzisiaj nie ma możliwości ani stuprocentowej weryfikacji ani też przede wszystkim falsyfikacji autorstwa Caldary. Niniejszy album to światowa premiera fonograficzna tego materiału. Nagranie zostało zrealizowane na instrumentach historycznych przez muzyków, których drogi artystyczne splatały się od dawna na polu wykonawstwa muzyki barokowej z austriackich archiwów. (Jolanta Sosnowska)

(...) Zbiór [Estensische Musikalien] przechodzący z rąk do rąk między rodami Mocenigo, Sanguinazzich, Obiz.......
more