https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_kuMb83M1ODjjohH4HoGC3BxeebjZVSOWc

muzycy:
Mário Costa: drums, electronics & composition
Cuong Vu: trumpet
Benoît Delbecq: piano, synths & samplers
Bruno Chevillon: double bass

Editor's Info:
In the very beginning of 2023, it is time for Mário Costa’s sophomore take on his more personal and authorial project. The new album is titled Chromossome, named after Costa’s rigorous and custom-made writing, considering the DNA of each one of the musicians that he carefully handpicked for the project. Listening to Chromossome it is easy to be enticed by that acute detail of compositions thought as a means to explore each performer’s qualities, enhancing the genius of these captivating and staggering nine tracks. If we keep in mind that Cuong Vu’s trumpet can be found in Bill Frisell, Pat Metheny, David Bowie or Laurie Anderson’s projects, that Bruno Chevillon’s double bass is an habitué in bands lead by Louis Sclavis, Michel Portal or Daniel Humair, and that Benoît Delbecq’s piano has found its way into the music of such diverse protagonists as Evan Parker, Mark Turner or Mary Halvorson, we may get a pale idea of the musical gathering that is taking place here. But only a pale idea because the music that is born out of this four brilliant and very different personalities is greater than the sum of its parts. Each track that Mário Costa offers his accomplices feels like a red carpet for them to explore on, creating the ideal context for a miraculous musical response. And having said that, it is still so little a description. Only music can truly speak for the bewilderment and the creativity outburst that unfolds from Chromossome.

"I love it. The more I Iisten to it, the more I love it. The compositions are very inspiring. No unnecessary notes. Four masters who play with an amazing interaction. Each musician gives what is needed and is handed what he needs, like in an ideal, perfect democracy. I can feel the pleasure they had playing together. Magic. "
By Enrico Rava

Takie projekty powstają zazwyczaj w niepozorny sposób. Brak tutaj elementów, które rozgrzewają dzisiaj publiczność, nikt tutaj koniunkturalnie nie romansuje z bardziej popularnymi gatunkami muzycznymi, montując nieznośne "muzyczne memy", nikt nie wypełnia tutaj swojej artystycznej wypowiedzi modnymi wątkami obyczajowymi, brak tutaj w składzie "głośnych para-rewolucjonistów". Ale jest to, co czyni sztukę prawdziwie uniwersalną.
Fundamentem są pełne wyrafinowanej narracji kompozycje lidera - Mário Costy. Po drugie każdy z członków kwartetu respektuje przewodnią zasadę "im mniej tym lepiej", po trzecie potencjał instrumentalistów jest tutaj wykorzystywany w adekwatnym stopniu.
Mario Costa ma tę unikalną zdolność uwalniania kompozycji od tego całego zbędnego balastu banalności kolejnych mód i artystycznych póz, dzięki temu, przy tak wyśmienitej obsadzie wyzwala niespodziewaną energię.
A dobrał sobie nie lada kompanów - trąbkę Cuong Vu można usłyszeć w zespołach Billa Frisella, Pata Metheny'ego, Davida Bowie czy Laurie Anderson, a bez kontrabasu Bruno Chevillona nie może się obejść Louis Sclavis, Michel Portal czy Daniel Humair, z kolei Benoît Delbecq, który wyrasta na jednego z najbardziej kreatywnych współczesnych pianistów, współpracuje z szeroką gamą muzyków, od Evana Parkera, Marka Turnera po Mary Halvorson.
Słuchając "Chromossome", obcujemy z płynną, wydobywającą na powierzchnię atuty każdego z członków zespołu narracją. Muzyka zrodzona z tych czterech genialnych i bardzo różnych osobowości jest większa niż suma jej części. Mário Costa układa narrację nie tyle gęstą, ile połamaną i niejednorodną. Zestawia ze sobą różne muzyczne powidoki, bawi się ich ostrością w ramach jednej kompozycji, podczas całej płyty zaskakuje nowymi detalami, a każdy z tych pomysłów wyznacza potencjalne warianty i rozwidlania się narracji.
Lektura tej płyty, która w swojej niepozorności potrafi oszołomić eksplozją kreatywności, jest wielką frajdą!
autor: Mariusz Zawiślak