https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_mQUsglSEy0AWf5SMeEgqpCSsnBY7L9viI

Zygmunt Krauze – fortepian, pianino i głos | piano - 4, upright piano & voice - 5

Spółdzielnia Muzyczna Contemporary Ensemble:
Małgorzata Mikulska – flety | flutes – 1, 4, 5
Katarzyna Mrozek – rożek angielski | english horn - 5
Tomasz Sowa – klarnety | clarinets – 1, 2, 4, 5
Aleksandra Krzak – fagot | bassoon - 5
Krzysztof Guńka – saksofony | saxophones – 1, 4, 5
Mateusz Rusowicz – trąbka | trumpet - 5
Barbara Mglej – skrzypce, altówka | violin - 1, 3, 5, viola - 4
Paulina Woś – skrzypce, altówka | violin - 1, 2, 4, 5 viola - 1
Jakub Gucik – wiolonczela | cello - 1, 2, 3, 4, 5
Aleksander Wnuk – perkusja | perccussion - 4, 5
Aleksandra Płaczek – fortepian, instrumenty klawiszowe, elektronika | piano, keyboards, electronic - 2, 3, 4, 5

The monographic album with works by Zygmunt Krauze is the latest achievement of the Contemporary Ensemble Music Cooperative, one of the most dynamic ensembles performing contemporary music, present at many world festivals. The group of instrumentalists, together with the composer, who not only sits at the piano but also takes on the role of a reciter, performs compositions saturated with meanings, emotions and symbols. There are quotes from folk melodies characteristic of the creator, an out-of-tune piano, sonorism, pointillism, but also a beautiful simple melody played in unison. The composer is inspired by reality in its darkest form, as expressed by pieces written in the face of the war in Ukraine or a quartet entering into a dialogue with Messiaen's apocalyptic work, but shining with a note of hope. At the other end of the spectrum are folkloric references, praise of the simplicity and naturalness proper to songs, which - not belonging to anyone - constitute the cornerstone of every community.

Monograficzny album z dziełami Zygmunta Krauzego jest najnowszym dokonaniem Spółdzielni Muzycznej Contemporary Ensemble, jednego z najprężniej działających zespołów wykonujących muzykę współczesną, obecnego na wielu światowych festiwalach. Zespół instrumentalistów, wspólnie z kompozytorem, który nie tylko zasiada przy fortepianie, ale też wciela się w rolę recytatora, wykonuje kompozycje nasycone znaczeniami, emocjami i symbolami. Pojawiają się charakterystyczne dla twórcy cytaty z melodii ludowych, rozstrojony fortepian, sonoryzm, punktualizm, ale i piękna prosta melodia grana unisono.
Kompozytora inspiruje rzeczywistość w jej mrocznej odsłonie, czego wyrazem są utwory napisane w obliczu wojny na Ukrainie czy kwartet nawiązujący dialog z apokaliptycznym dziełem Messiaena, rozbłyskujący jednak nutą nadziei. Na drugim biegunie są nawiązania folklorystyczne, pochwała prostoty i naturalności właściwej pieśniom, które – nie przynależąc do nikogo – stanowią kamień węgielny każdej wspólnoty.