Oskar Dawicki – tekst, głos, gitara
Hubert Zemler – gitara, instrumenty klawiszowe
Piotr Adamski – gitara basowa
Mikołaj Małek – perkusja
W utworze "Bez nazwisk" gościnnie Paweł Mykietyn - syntezator.
Nagrano w dniach 20-22 czerwca 2023 w Dobrym Tonie Studio
Realizacja nagrań: Jacek Trzeszczyński
Miks i produkcja muzyczna: Hubert Zemler
LP (black 180g, 4 different cover variants sent randomly, gatefold).
Proszek is a literary - musical - performative event. Proszek's line-up includes artists working on the border of performing arts, painting, film, theatre, music and, above all, literature, creating a unique stage mix that often takes the form of a concert with surprising inclusions from various fields of art. The favorite concept performed in various ways is the concept of tender irony. Proszek wants to talk about this concept and it is in this concept that Proszek feels best.
Proszek's music is a combination of vintage psychedelia, eclectic krautrock and musical poetics of the late 1960s. Guitar chords and dry, repetitive rhythms intertwine, creating a trance pillow for Oskar Dawicki's brutally accurate words.
Powder is a means of expression of ambiguous provenance, metaphysically indifferent.
Powder is of no use to anyone, let alone anyone.
Powder can be used freely, but for the Powder to work better, sensitivity, intelligence and basic knowledge of the Polish language are recommended.
Powder is pure, completely devoid of hope, and does not have an ounce of humility.
Proszek to wydarzenie literacko – muzyczno – performatywne. W składzie Proszku występują artyści działający na pograniczu sztuk performatywnych, malarskich, filmowych, teatralnych, muzycznych oraz przede wszystkim literackich tworząc niepowtarzalną estradową mieszankę, która często przyjmuje formę koncertu z zaskakującymi wtrętami z różnych dziedzin sztuk. Ulubionym pojęciem performowanym na różne sposoby to pojęcie czułej ironii. O tym pojęciu Proszek chce mówić i w tym pojęciu Proszek czuje się najlepiej.
Muzyka proszku to połączenie zabytkowej psychodelii, eklektycznego krautrocka i muzycznej poetyki końca lat 1960. Gitarowe współbrzmienia oraz sucha, powtarzalna rytmika przeplatają się, tworząc transową poduszkę pod brutalnie celne słowa Oskara Dawickiego.
Proszek jest środkiem wyrazu o nieoczywistej proweniencji, metafizycznie indyferentnym.
Proszek niczemu, a tym bardziej nikomu, nie służy.
Proszek można stosować dowolnie, jednak dla lepszego działania Proszku zalecana jest wrażliwość, inteligencja i znajomość języka polskiego w stopniu podstawowym.
Proszek jest czysty, całkowicie pozbawiony nadziei, nie posiada też ani grama pokory.