https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_l59qalsTbZJ2hUpAZqlKS9FrAV8jLBjqU


Ewa Menaszek /mezzosoprano / [2-8]
Oriana Masternak /violin/ [1]
Beata Urbanek /cello/ [9]
Paweł Czarakcziew /cello/ [17-20]
Andrzej Pikul /piano/ [1-20]
Messages Quartet [10-16]

The concept for the album arose from Andrzej Pikul's long-standing fascination with the works of Argentine composer Alberto Ginastera. It features chamber works from various periods, written for piano, strings, or voice. They reflect influences from Argentine traditional music as well as a touch of the cosmopolitan avant-garde.

Ginastra has developed his own idiom of imagined folklore, in which the piano takes on the role of the traditional guitar, utilizing, among other things, its characteristic chords and the rhythms of traditional gaucho dance that recur in the accompaniment. At the same time, he boldly experiments with form, enriching classical structures with virtuosic solo cadences by individual instruments. All compositions are characterized by striking contrasts: from violent, shifting accents, syncopated dance rhythms, orgiastic chordal eruptions, to tranquility and intimate cantilena, with refined color and a surreal atmosphere. For performers, they are an opportunity to show off their virtuosity and versatile musical imagination.

Koncepcja płyty zrodziła się z wieloletniej fascynacji Andrzeja Pikula dziełami argentyńskiego kompozytora, Alberta Ginastery. Znalazły się na niej utwory kameralne pochodzące z różnych okresów twórczości przeznaczone na fortepian oraz instrumenty smyczkowe lub głos. Słyszalne są w nich zarówno wpływy argentyńskiej muzyki tradycyjnej, jak i powiew kosmopolitycznej awangardy.

Ginastera wykształcił swój własny idiom wyimaginowanego folkloru, w którym fortepian przejmuje rolę tradycyjnej gitary, wykorzystując m.in. charakterystyczne dla niej akordy i przewijające się w akompaniamencie rytmy tradycyjnego tańca gauchów. Jednocześnie śmiało eksperymentuje z formą, wzbogacając klasyczne struktury o wirtuozowskie solowe kadencje poszczególnych instrumentów. Wszystkie kompozycje cechują jaskrawe kontrasty: od gwałtownych, przesuwanych akcentów, synkopowanych tanecznych rytmów, orgiastycznych erupcji akordowych po wyciszenie i intymną kantylenę, w wyrafinowanej kolorystyce i surrealistycznej atmosferze. Dla wykonawców są zaś okazją do popisania się wirtuozerią i wszechstronną muzyczną wyobraźnią.