https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_n9JA1x-XR1nodrBO5nduxRHqIf7R1L6GE

Adrian Stout - Contra Bass, Singing
Adrian Huge - Drums, Singing
Martyn Jacques - Accordion, Voice
and:
Ozkan Akkilic - Ney
Mehmet Lakesiz - Girnata
Wu Wei - Sheng

all songs written by Martyn Jacques

Album recorded in London and Berlin, accompanied by Turkish musicians from Berlin.

Bartek Chaciński (Machina):
"Short but brilliant songs about life and death.
(...) Closer to Waits and Cave than Brecht and Weill.
(...) But if you don't hate them, you'll love them"

About Tiger Lillies Marek Niedźwiecki wrote: I like to be surprised, that's what happened with Tiger Lillies. I can listen to them, and even more watch them. I'm a little scared, as if I were listening to fairy tales from my childhood and, most importantly, I feel like I'm small. And I'm already big... unfortunately."

Marcin Świetlicki said: "Tiger Lillies is more than music, better than theater".

John Lurie thinks: "I don't know whether to laugh or cry"

Cross-section:
Tiger Lillies is a combination of cabaret, vaudeville, operetta and gypsy songs. The originality of the band is determined by musical imagination.

Jan Wiktor Sorko (Multikulti):

"Love, death, suffering, God, whores, drugs are the main themes of Tiger Lillies' songs.
London's Falsetto Martyn Jacques, Adrian Stout (what a beer-like English name!) and (truly great!) Adrian Huge are cult figures in London today. It is not proper "in the community" not to know about them, it is good manners to say: "Yes, I remember when they started in Islington. Brother, that was a ride!"
The humor of Monty Python, the joke of Topor, the irony of Zappa, and all thanks to the composer and accordionist Martyn Jacques. Something of Almodovar's perversion, the opulence of Greenaway, characters like from Fellini, something of Tom Waits' aesthetics. Vaudeville? Cabaret? Opera?. The harder it is to clearly classify the Tiger Lillies' actions, the greater the conviction that they constitute a separate metro model hidden in Sèvre. This theater is created by three London gentlemen. Refined suits, ties, cufflinks, obligato.......
more

Album nagrywany w Londynie i Berlinie, z towarzyszeniem tureckich muzyków z Berlina.


Bartek Chaciński (Machina):
"Krótkie, lecz genialne piosenki o życiu i śmierci.
(...) Bliżej Waitsa i Cave'a niż Brechta i Weilla.
(...) Ale jeśli ich nie znienawidzicie, to pokochacie"


O Tiger Lillies Marek Niedźwiecki napisał: Lubię być zaskakiwany, tak było z Tiger Lillies. Mogę ich słuchać, a jeszcze bardziej oglądać. Trochę się boje, jak bym słuchał bajek z dzieciństwa i co najważniejsze, czuje się jakbym był mały. A jestem już duży...niestety."

Marcin Świetlicki powiedział: "Tiger Lillies to więcej niż muzyka, lepiej niż teatr".

John Lurie uważa: "Nie wiem, czy mam śmiać się, czy płakać"

Przekrój:
Tiger Lillies to połączenie kabaretu, wodewilu, operetki i pieśni cygańskich. O oryginalności zespołu decyduje muzyczna wyobraźnia.


Jan Wiktor Sorko (Multikulti):

"Miłość, śmierć, cierpienie, Bóg, kurwy, narkotyki to główne tematy utworów Tiger Lillies.
Falsetto Londynu Martyn Jacques, Adrian Stout (o jakże piwno angielskim nazwisku!) i (doprawdy wielki!) Adrian Huge to dziś w Londynie osobistości kultowe. Nie wypada "w środowisku" nie wiedzieć o Nich, w dobrym tonie jest mówić: "Tak, pamiętam jak zaczynali na Islingtonie. Bracie, to była jazda!"
Humor Monty Pythonów, żart Topora, ironia Zappy a wszystko za sprawą kompozytora i akordeonisty Martyna Jacquesa. Coś z perwersji Almodowara, przepych Greenawaya, charaktery jak z Felliniego, coś z estetyki Toma Waitsa. Wodewil? Kabaret? Opera?. Im trudniej jednoznacznie zakwalifikować działania Tiger Lillies, tym większe przekonanie, że stanowią osobny wzorzec metra ukryty w Sevre.
Teatr ten tworzy trzech londyńskich dżentlemenów. Wytworne garnitury, pod krawatem, spinki, obowiązkowe meloniki. Zawsze jakiś frywolny akcent czy to zielona bródka i okulary perkusisty A.......
more