Pisanie i wykonywanie piosenek to byle jakie zadanie, samo wywmyślanie tytułów piosenek może przysporzyć sporo trudności. The Austerity Program nie musi się tym jednak zamartwiać, ponieważ ich piosenki pozostają nietytułowane, a przy tam mają numery - dla przykładu Song 12 lub Song 17B.
Jest to pierwsze "pełnometrażowe" wydawnictwo płytowe duetu. Black Madonna to niestety jedna z tych płyt niełatwych w opisywaniu. Nieco wyeksploatowany przymiotnik "eksperymentalny" nie oddaje należnej sprawiedliwości, ale jest to słowo chyba najbardziej na miejscu, na początek . Dalej? Ta muzyka jest bardzo minimalistyczna, oparta na pracy standardowego zestawu gitara-bas-perkusja. Dalej jest jeszcze mnogość partii instrumentalnych z podstawowym riffem granym w kółko. Gdyby posłuchać jeszcze uważniej, dosłuchać by się można bardziej progresywnych, psychedelicznych doomowych sekcji. Głos Foleya bywa ostry i agresywny, kiedy indziej nieco bardziej melodyjny i kontrolowany.
To nietypowy lecz wielce interesujący album. Bez znaczenia czy jest to jednominutowe interludium czy 14 minut epiki, The Austerity Program potrafi podtrzymać twoje zainteresowanie i zadbać o to byś nie przestał się zastanawiać co czeka cię dalej.

skład zespołu:
Justin Foley - gitara, głos
Thad Calabrese - bas