To w wielu podsumowaniach najważniejszy album roku 2008.
Muzyczne epopeje, inspirowane Tangerine Dream, Vangelisem, krautrockiem Can. Piękne melodie i relaksujaca atmosfera.


”A modern electronic masterpiece” (5/5 Album Of The Month, IDJ Magazine)
“he shoots for the stratosphere and lavishly scores” (4/5, Spin Magazine)
“You Go I Go Too is a triumph of sound design, as impeccably crafted as a Starck chair--and as geared to comfort, too (4/5, The Guardian)
“Wherever Lindstrøm wants to go we want to go too!” (4/5, Mixmag)
“There’s no question that Where You Go I Go Too is one of the year’s most coherent, craftily executed albums” (9/10 Dusted Magazine)
“Where You Go I Go Too takes the meaning of the term "full-length" quite literally, stretching his already epic electronic disco into works of effortless symphonic grandeur” (9/10 Prefix magazine)
"Where You Go I Go Too has all the hallmarks of a masterpiece from a reclusive auteur" Pitchfork (8.6 out of 10)
"Where You Go I Go Too is one of those releases that is custom-made for late summer evenings." Almostcool (8.25 out of 10)
"he reinvents disco as whooshing space music" (The Telegraph)
Czy można dodać coś więcej?  Powyższe fragmenty recnezji mówią lepiej niż jakiekolwiek marketingowe slogany, z jak unikalną i niezwykłą płytą mamy do czynienia. 3 kawałki, niemal 60 minut muzyki. Zaskakujące arcydzieło Lindstroma -  „Where You Go I Go Too“ wyznacza nowe standardy na scenie tanecznego-popu. 
Genialny szaleniec czy pretensjonalny dziwak – mógłby zapytać ktoś niezorientowany widząc na timecody albumu rekomedowanego jako disco-pop. Norweski przystojniak – Lindstrom przypomina jednak, że po kilkanaście minut trwały też hity Donny Summer czy miksy Larry’ego Levana.  A rozbuchana wyobraźnia i niezwykle szczodry ta.......
więcej