Nowa jakby „supergrupa” porównywana często przez krytyków do Traveling Wilburys, a nawet do legendarnych Crosby, Stills, Nash And Young, tym razem złożona z popularnych indie-rockowych i indie-folkowych wykonawców.
Monsters Of Folk narodzili się w 2004 roku, kiedy to Conor Oberst i Mike Mogis z Bright Eyes, M.Ward (płyty solowe, ale też duet z Zooey Deschanel, występujący pod kryptonimem She & Him) oraz Jim James z My Morning Jacket postanowili wspólnie odbyć trasę, podczas której mogliby dla własnej i fanów przyjemności wspólnie pomuzykować. Na luzie i bez zobowiązań. Od tamtych szalonych wieczorów minęło równo pięć lat, aż nagle amerykański indierockowy światek zelektryzował komunikat, że cała ta czwórka – która w tym czasie zdążyła rzeczywiście wyrosnąć na całkiem liczące się gwiazdy - wchodzi do studia, by wspólnie nagrać album. Nazwę „folk” w szyldzie tej supergrupy należy oczywiście traktować bardzo umownie, jako że w gruncie rzeczy jest to składanka, na której znaleźć można trochę soulu, odrobinę trip-hopu, sporo klasycznego rocka, no i nie mało popu. W końcu przecież za tym projektem stoją cztery zupełnie różne indywidualności i – w zależności od tego, która z nich w danym utworze przejmuje ster – stylistyka się zmienia. No, ale przecież nie inaczej było przed 20 laty, kiedy Roy Orbison, Jeff Lynne, George Harrison i Bob Dylan stworzyli dla własnej przyjemności wspominanych z rozrzewnieniem Traveling Wilburys. Szalony trubadur Oberst, dziś występujący solo, lubujący się w gatunkach o odcieniu retro M.Ward czy James jako lider jednej z najbardziej obecnie cenionych w USA rockowych grup (My Morning Jacket), wsparci po mistrzowsku przez Mogisa jako producenta i sidemana nagrali w rzeczy samej album o wielkiej rozmaitości i uroku, oferujący tak kunsztowne harmonie wokalne, jak i atmosferyczne aranżacje (faktycznie przywodzące na myśl CSN&Y), ale też czasami ostro rockandrollujący, jak w „Say Please&....... więcej