Niwea to elektroniczne podkłady Dawida Szczęsnego, czerpiące pełnymi garściami z dorobku największych tuzów nowej fali, które idealnie korespondują z introwertycznymi, tekstami Wojtka Bąkowskiego. Obaj artyści osiągnęli idealne porozumienie. Teksty i forma artykulacji- coś pomiędzy rapem a melorecytacją (do określenia której ukuto termin „post-rap”) uwiarygodniają muzykę, która przekrojowo traktuje dokonania pogrobowców nowej fali i nie stroni przy tym od rozwiązań typowych dla hip-hopu. Melorecytacja i śpiew pojawiają się tu na tle elektronicznych i elektrycznych brzmień znanych z lat 80-tych (syntezatory analogowe, gitara basowa z flangerem.)
Autoanalityczne teksty, język i topika właściwa zagubionemu, wyobcowanemu dziecku (będącemu bez wątpienia duchem przepędzonym naszej epoki), które przez pryzmat otaczającego, obcego mu świata, opowiada o rzeczywistości, przepuszczonej przez pryzmat własnych wyobrażeń, odczuć i zasłyszanych opinii (słowa, które nijak nie pasują do dziecięcego świata, pojawiają się od razu z nadanym im ładunkiem emocjonalnym, nie ma miejsca na doświadczenie i własną ocenę).
Moc tekstów z gatunkowym ciężarem muzyki stanowią o sile oddziaływania Niwei, która zamiast chronić jak warstwa kremu, wdziera się do środka i parzy.
Wojtek jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów pokolenia, tak w Polsce, jak za granicą (pisał o nim New York Times, The Times, zaproszono go na prestiżową międzynarodową wystawę "Younger Than Jesus" w New Museum w Nowym Yorku, prezentującą artystów poniżej trzydziestego trzeciego roku życia. W październiku br. Wojtek Bąkowski otrzymał główną nagrodę za całokształt twórczości w 4 edycji najważniejszego w Polsce wydarzenia w świecie młodej sztuki "Spojrzenia Views" organizowanego przez Zachętę Narodowa Galerie Sztuki i Fundacje Deutsche Banku. W kręgu jego działań artystycznych jest film animowany, audio performance, rysunek, grafika, post-rap. Jest współtwórcą grupy ....... więcej