muzycy:
Sainkho Namchylak: voice
Nick Sudnick: electronics

Sainkho Namchylak mieszkała i uczyła się tradycyjnego śpiewu alikwotowego w rodzimej Tuwie. Ta umiejętność, a także wywiedziona od szamanów i nomadów zasada mimetyzmu (która polega na naśladowaniu dźwięków przyrody), leżą u podstaw techniki i estetyki muzycznej wokalistki. Jednak zamknięcie jej wyłącznie w kontekście tuwiańskiego stepu na północnym krańcu Mongolii jest wielkim błędem.
Mieszkając od lat w Europie Zachodniej ta ekscentryczna śpiewaczka udanie przyswoiła sobie doświadczenia europejskiej sceny elektroakustycznej i dzisiaj bardzo często eksperymentuje z współczesną awangardową elektroniką.
Najnowsza płyta 'Not Quite Songs' nagrana z Nickiem Sudnickiem, liderem legendarnego awangardowego zespołu ZGA to piętnaście porywających, nieomal mistycznych opowieści na głosy, instrumenty dęte, akordeon, electro-acoustic sound objects.
Ten, kto był świadkiem występów Sainkho wie, że przybierają one często formę łączącą muzykę i teatr spektakli. Omawiana płyta to prawdziwy rytuał polikulturowy, w którym kultury się nie zderzają tylko nawzajem przenikają.
Sama o sobie mawia 'wędrowiec między światami', określenie to w jakimś stopniu opisuje fenomen Sainkho Namchylak, artystki nie mającej wątpliwych artystycznie uprzedzeń, wielokrotnie przekraczającej granice Wschód-Zachód, Tradycja-Nowoczesność.
Ta muzyka ma siłę szamańskich rytuałów, tym mocniej oddziałująca na wyobraźnię, im bardziej korzystająca ze współczesnego instrumentarium.
autor: Piotr Szukała