Jacek Kaczmarski urodził się w 1957 roku w Warszawie, gdzie ukończył polonistykę. Pracę twórczą rozpoczął wcześnie – pierwsze wiersze i pieśni powstawały w połowie lat 70. Debiutował na FPS w Krakowie w 1977 roku, zdobywając I nagrodę za utwór Obława, rozgłos zyskał u boku przyjaciół, Przemysława Gintrowskiego i Zbigniewa Łapińskiego w legendarnym programie „Mury”, wykonywanym przez trio w 1979 r.
Artysta zafascynował widownię odważną – albo lepiej: heroiczną – interpretacją własnych wierszy, poruszających po raz pierwszy w całej polskiej poezji śpiewanej, tematykę historyczną, polityczną, narodową. Doczekał się, osobnego na naszej scenie muzycznej, statusu barda – poety i gitarzysty, który mówi własnym, indywidualnym głosem o rzeczach ważnych dla wielu. W przypadku tego twórcy popularna kategoria poezja śpiewana okazuje się zbyt wąska – Kaczmarski to cała „śpiewana literatura”.
Drugi program składu Kaczmarski/Gintrowski/Łapiński nosił tytuł „Raj” (1980). Trzeci, „Muzeum” (1981), zainspirowało malarstwo historyczne, głównie polskie. Pierwszy solowy album Jacka Kaczmarskiego, „Krzyk”, powstał w 1981 roku. Po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego artysta pozostał na Zachodzie. Przez cały czas tworzył nowe pieśni i pisał wiersze. Koncertował przed Polonią na wszystkich kontynentach, współpracował z Radiem Wolna Europa. Wrócił do wolnej Polski w 1991 roku i odbył tryumfalne tournee, podejmowany jako postać legendarna.
Jeszcze w tym samym roku odnowiło współpracę pamiętne trio. Jacek Kaczmarski, wraz z Gintrowskim i Łapińskim, odbyli wspólne tournee, wkrótce nagrali też nowy materiał studyjny. W połowie dekady Jacek Kaczmarski wydał jeszcze dwa albumy: „Sarmatia” (wraz ze Zbigniewem Łapińskim) i „Pochwała łotrostwa” (solo). Potem zaś, ku niemałemu zaskoczeniu wielbicieli, wyjechał na emigrację do Australii, gdzie jego aktywność twórcza.......
więcej