Fascynujące show fascynującej artystki: Christine Owman uprawia headbanging do obskurnych czarno-białych filmów z lat 20-tych, gra na pile, wiolonczeli, ukulele i przepuszcza swój głos przez najróżniejsze efekty, niektórych wprawia w osłupienie...

"Robertowi Plantowi bardzo się moje show w Sztokholmie podobało, gdy otwierałam jego koncert. Dla mnie jako wielkiej fanki Led Zeppelin, był to wielki moment" - wspomina Christine.

Ta pochodząca ze Szwecji artystka wydała swą pierwszą płytę "Open Doors" już w 2003 roku, od początku eksperymentuje z najróżniejszymi dźwiękami, instrumentami, efektami i technikami nagraniowymi, sama produkowała swoje nagrania, stworzyła dla siebie trudną do zdefiniowania szeroką stylistykę: rozmarzony folk jest atakowany przez surowe, przesterowane basowe dźwięki, kaskady pogłosów nasilają się i zanikają, jej głos nie tylko pojawia się zewsząd, nie, on jest po prostu wszędzie.
Do tego jej teksty są przemyślane, naznaczone dużą łatwością obserwacji i pełne przekonania. Wydany przez jej własny label Revolving Records wysoko oceniany nie tylko w Szwecji album "Throwing Knives" mówi: Owman jest młodą artystką, która szuka środków wyrazu, nie ograniczając się do przestrzegania konwencjonalnych granic.

Owman zebrała także dużo doświadczeń koncertowych, ze swoim niekonwencjonalnym programem zjeździła pół świata, min. w Rosji, Włoszech, Wlk. Brytanii, Islandii, Niemczech, Kanadzie i USA.
Oprócz nagrywania własnych płyt tworzy także muzykę do spektakli teatralnych zarówno w Szwecji jak i w Nowym Jorku.

Christine Owman współpracowała w przeszłości z wieloma znamienitymi artystami, min. Golden Kanine, Andi Almqvist, Magnus Sveningsson i Lasse Johansson z Cardigans, z którymi gra wspólnie w psychodelicznej stonerrockowej grupie DunDun.
Na swym najnowszym albumie wydanym przez Glitterhouse pracowała min. z Markiem Laneganem (Screaming Trees, Queens of the Stone Age), który zaśpiewał w dwóch utworach.