https://soundcloud.com/archive-series/francis-picabia-szajse

Był środek lat osiemdziesiątych. Młodzi ludzie na nowohuckich osiedlach spędzali beztrosko czas chodząc do szkół, popijając tanie wina na ławkach, bawiąc się na prywatkach lub uczestnicząc w cyklicznych solidarnościowych demonstracjach, drocząc się z milicją i ZOMO. W sklepach puste półki; żywność i używki na kartki.

Wtedy powstał pomysł założenia zespołu. Duet Francis Picabia został zawiązany jesienią 1986 roku przez dwóch kolegów z ławki nowohuckiego osiedla.

Próby odbywały się w domu Jacka Kubickiego, lidera zespołu. W tym czasie dostęp do jakichkolwiek instrumentów był mocno utrudniony, dlatego też Jacek grał na syntezatorku przerobionym przez jego wuja (amatora elektronika) z pianina, papierośnicy na instrument klawiszowy, podłączony przez efekty typu flanger do wzmacniacza. Równocześnie śpiewał pisane przez siebie teksty, czerpiąc inspirację z twórczości takich artystów, jak Tristan Tzara czy Richard Huelsenbeck. Marek Pawlikowski grał na basie, renomowanej, jak na tamte czasy, czechosłowackiej firmy Jolana. Jako podkład rytmiczny wykorzystywany był prymitywny automat perkusyjny.

Zespół ćwiczył w pocie czoła, aby stanąć w szranki artystycznej rywalizacji na przeglądzie zespołów muzycznych Cedzak w Nowohuckim Centrum Kultury – ówczesnej mekce domorosłych artystów. Cedzak w 1986 roku wygrała bluesowa formacja Dekiel, natomiast duet Francis Picabia został wyróżniony. W tym samym roku zespół zagrał jeszcze na studniówce w XII LO oraz na Gwiazdkowej Nowej Fali w SCK Rotunda obok takich zespołów, jak Sztywny Pal Azji czy Dezerter.
Wyróżnienie na przeglądzie dało możliwość prób muzycznych w NCK, gdzie dochodziło do towarzyskich spotkań z Chłopcami z Placu Broni, Deklem i innymi zespołami. Później zespół został wzbogacony o saksofon, na którym grał Grzegorz Python Drozd, oraz bębenki, na których wyżywał się Paweł Goryl.

Po około półrocznym graniu, Jacek i Marek kontynuowali swe działania w takic.......
więcej