Rena Rolska (właściwie Regina Rollinger-Jonkajtys) - piosenkarka i aktorka, urodziła się w Warszawie. Uczyła się śpiewu operowego u Wacława Filipowicza i Jadwigi Reiss. Karierę rozpoczynała w latach 50. Najpierw śpiewała w Chórze Polskiego Radia. W 1955 zaczęła występować jako solistka z Orkiestrą Taneczną Polskiego Radia Jana Cajmera. W latach 1956 - 60 współpracowała z kabaretem architektów Pinezka, i następnie z kabaretem Dreszczowiec, obok m.in. Wojciecha Młynarskiego i Mariana Jonkajtysa - przyszłego męża. Od 1971 roku, przez siedem lat była związana z warszawskim Teatrem Syrena. Słuchacze Polskiego Radia pamiętają Renę Rolską z Podwieczorku przy mikrofonie, z roli uczennicy „Rolska do tablicy". W roku 1981 wycofała się z działalności estradowej, by poświęcić się życiu rodzinnemu oraz zająć się... metaloplastyką i inkrustacją.

W latach swej artystycznej aktywności Rena Rolska pozostawała wielką gwiazdą polskiej estrady. Śpiewała piosenki, które szybko stawały się przebojami. Oto niektóre ich tytuły: Złoty pierścionek, Nie oczekuję dziś nikogo - autorstwa Derwida, czyli samego Witolda Lutosławskiego, Piosenka prawdę ci powie - najwyżej oceniona polska piosenka roku 1961, Ej, Piotr i in. Rena Rolska wiele razy występowała na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Wyjeżdżała z recitalami do USA, Kanady, Belgii, Francji, Szwecji, Austrii, ZSRR i innych krajów ówczesnego bloku. Otrzymywała nagrody i wyróżnienia, m.in. Złoty Mikrofon oraz medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Pierwsze płyty z piosenkami Reny Rolskiej pojawiły się pod koniec lat 50. od razu ciesząc się wielkim powodzeniem, jak np. Piosenka za dwa soldy, którą włączyliśmy do naszego albumu. Kolejne płyty (wyłącznie MUZY - Polskich Nagrań) przynosiły kolejne piosenkarskie przeboje. W roku 1971 ukazał się longplay z romansami, nagranymi przy współudziale Orkiestry p/dyr. Jana Pruszaka. Rzecz warta podkreślenia, że po latach interpretacje Reny Rolskiej zachowują .......
więcej