Mogłoby się wydawać, że o dzieciach powiedziano dotąd już wszystko. Od sentymentalnych wspomnień z dzieciństwa, przez podręczniki psychologii rozwojowej po płyty, gry i zabawki dla najmłodszych – każdy: rodzic, nauczyciel czy wydawca zdaje się mieć coś istotnego do powiedzenia w ich sprawie. Tym większym wyzwaniem okazało się podjęcie paradoksalnie niszowego tematu dziecka w sztuce współczesnej i dokonanie tego w sposób całościowy i nieinfantylny, choć zarazem nie pozbawiony humoru!

Na okładkę G#27 trafiła bajecznie kolorowa i ulotna bańka mydlana, a do współtworzenia „dziecięcego” numeru magazynu Glissando – obejmującego ostatecznie 158 stron i 29 artykułów – zaprosiliśmy polskich i zagranicznych ekspertów: artystów, naukowców i edukatorów, prezentujących najnowsze i najbardziej obiecujące w naszym odczuciu odkrycia, idee i ich praktyczne realizacje związane z relacją dziecko i dźwięk, czy też szerzej: dziecko – dźwięk, obraz i ruch i tzw. kulturą dziecięcą. Wielowymiarowość tej kultury, a zarazem wprowadzenie w problematykę poszczególnych części pisma stanowi wstęp redaktorki prowadzącej numeru Barbary Boguni.

Neurogry:sensoria to dział poświęcony dociekaniom nad neurosensorycznymi korelatami audialnej aktywności dziecka począwszy od prenatalnego środowiska dźwiękowego i niemowlęcej kołyski, znajdującym także swoje odbicie w twórczości artystycznej dorosłych (tekty Beniamina Głuszka, Macieja Bączyka). Wśród tekstów znalazły się tutaj zarówno dysputy naukowe oparte na badaniach empirycznych (Nina Kraus/Erika Skoe, Justyna Stasiowska), jak i bogato ilustrowane analizy-eseje (Anna Chęćka-Gotkowicz).

Gaworzenie to dział, w którym istotne miejsce zajmuje słowo i narracja, a który otwiera rozprawa Krzysztofa Moraczewskiego poświęcona definicji kultury tworzonej dla i przez dzieci. Głoski i sylaby dziecięcej „przedjęzykowej” paplaniny, którą wtórnie zafascynowali się letryści opi.......
więcej