To płyta w połowie poświęcona twórczości Felixa Kubina – niemieckiego artysty spod znaku elektronicznej awangardy. Kompozycje Renaissance Gameboy #1 i #2 (2011) w oryginale powstały na zespół złożony ze skrzypiec, saksofonu, wiolonczeli, fortepianu i perkusji z towarzyszeniem taśmy. Nowe wersje przenoszą kompozycje Kubina w świat rozbudowanych zestawów multiperkusyjnych, w których podstawowymi instrumentami są marimba i wibrafon. Podobny zabieg został zastosowany w ostatnim utworze Waltz Me, Trust Me (2011) z tym, że pierwotną partię organów mechanicznych Fokkera zrealizowano na ksylofonie z towarzyszeniem marimby i samplera. Stworzona w ten sposób klamra zawiera w sobie jeszcze dwie transkrypcje. Pierwszą jest Black Page #1 Franka Zappy. Wykorzystujące blisko amplifikowane guiro, reco-reco, tempelbloki oraz przedmioty codziennego użytku m.in. kubki i elementy komputera. Drugą jest Vermont Counterpoint (1982) Steve'a Reicha. Zamiast orkiestry złożonej z fletów poprzecznych słyszymy wibrafon, dzwonki, marimbę i cymbały. Umieszczając kompozycję Reicha na płycie, odwołujemy się do naszych estetycznych korzeni. Echa repetytywności słychać również w zamówionym u Thymme Jonesa utworze Smells Like Victory (2016). Zafascynowani twórczością grupy Cheer Accident, której Thymme jest założycielem, zaufaliśmy post rockowemu idiomowi zawartemu w jego muzyce. Efektem jest kompozycja na marimbę, wibrafon, dwa gongi chińskie, warstwę elektroniczną i choreograficzną. Dopełnienie i pełną realizację założeń albumu stanowi Modular #1 (2016), w którym punktem wyjścia jest faktura generowana przez syntezator modularny.


Album Utwory na perkusję... stanowi dla nas kolejny krok eksploracji instrumentarium perkusyjnego. Nasze spojrzenie na sztukę perkusyjną w XXI wieku, charakteryzuje stałe przenikanie się świata dźwięków elektronicznych i akustycznych, wplecione w dynamiczną narrację.



Bartek Chaciński (polifonia.blog.polityka.pl - l.......
więcej