https://youtube.com/playlist?list=PL1ywYQ4xutTmtvL1GUUC1w2DhAA1BHsQv

Janusz Prusinowski Kompania

muzycy/musicians/musiciens

Janusz Prusinowski – skrzypce, śpiew, harmonia, cymbały, kontrabas, basy / fiddle, voice, accordeon, double bass, basy / violon, chant, accordéon, le dulcimer, contrebasse, basse
Michał Żak – flet drewniany, szałamaja, klarnet, saksofon, basy, śpiew / wooden flute, shawm, clarinette, saxophone, basy, voice / flûte traversière, chalémie, clarinette, saxophone, basse, chant
Piotr Piszczatowski – bębenek, baraban, śpiew / tambourine, baraban drum, voice / tympan, tambour, chant
Szczepan Pospieszalski – trąbka, basy, śpiew / trumpet, basy, voice / trompette, basse, chant
gościnnie/guest/ invité – Wojciech Pulcyn – kontrabas / double bass / contrebasse

nagrania / recorded by / enregistrement : Jacek Gładkowski
produkcja / production : Janusz Prusinowski
mastering: Michał Garstecki
obraz / painting / image : Andrzej Bieńkowski
projekt graficzny / graphic desigh by / design graphique : Małgosia Bieńkowska
tłumaczenia / translated by / traductions : Agnieszka Wilga, Ewa Rdzanek
wydawca / published by / éditeur : Słuchaj Uchem / Buda Musique

PO ŚLADACH – JANUSZ PRUSINOWSKI KOMPANIA

Podążając śladami wiejskich muzykantów odkrywamy nieoczekiwane i nieoczywiste krajobrazy – muzyczne i ludzkie. Bywa że zataczamy w nich coraz to nowe kręgi, czasem wkraczamy w obszary całkiem nieznane a niekiedy odnajdujemy w nich coś niezwykle osobistego.

Na płycie „Po śladach” znalazły się zarówno starożytne obery, wykrzykiwane wyrywasy i improwizowane mazurki jak i utwory powstałe z poetyckiej refleksji. Mam nadzieję, że ta publikacja – tak jak zdjęcie z podróży – odzwierciedla miejsce, do którego zaprowadziła nas fascynująca wędrówka w poszukiwaniu muzycznej tożsamości i wewnętrznej jedności.



„Gdyby mi ktoś – dwadzieścia lat temu – powiedział, że dla przyjemności będę słuchał muzyki ludowej, to pękłbym ze śmiechu. Dzisiaj energia ludowych i etnicznych dźwięków, jej hipnotyzujący rytm i niewykalkulowane, transowe granie zajmuje w moim życiu bardzo ważne miejsce – plasuje się gdzieś pomiędzy punkiem, jazzem i muzyką alternatywną. Można by powiedzieć, że muzyka ludowa wdarła się do mojej głowy i do mojego serca przebojem :) A zaczęło się od tego, że Maniucha Bikont powiedziała, że na naszym filmowym wołyńskim weselu musi zagrać Janusz Prusinowski i jego zespół. Posłuchałem, i wiem, dlaczego tak powiedziała. Tylko nieliczni artyści potrafią zanurkować w świat swoich nauczycieli tak głęboko, oddać ducha pierwowzoru i jednocześnie dołożyć od siebie nową, rozpoznawalną i wyjątkową wartość.”
Wojtek Smarzowski