https://youtube.com/playlist?list=PLTCX_LMdzRwy2jd2xo-corwC6JCfeI63L

Nowa płyta sensacyjnego zespołu z Tunezji, łączącego transową saharyjską tradycję, tunezyjską muzyką Banga z europejską szkołą industrialu i noise. Niektórzy mówią, że to afrykańskie Young Gods czy Einstürzende Neubauten. To tylko połowa prawdy, bo w ich muzyce i występach na żywo znajdziemy także echa The Cramps czy Killing Joke, ale Ifriqiyya Electrique to zupełnie nowa jakość. Mogli się o tym przekonać widzowie ich koncertów w 2018 roku w Lublinie na festiwalu Inne Brzmienia oraz w Warszawie na Skrzyżowaniu Kultur. Dziki, pełen pasji, plemienny rytuał, atrakcyjny zarówno dla tych od afro-beatu jak i tych od industrialu i noise i techno. Taka jest też ich nowa płyta.


Fusing the rhythms and invocations of the ancient Saharan Banga ritual with an electrical storm of contemporary sonics, Ifriqiyya Electrique’s second album both grips and awakens.

In Tunisian, Banga means “huge volume” and one cannot think of a more apt description of Laylet el Booree than that.

Maximalist & relentless. Blood, sweat & trance.

In the West, music performances and audiences are widely cut from the same cloth. There is a secure dividing line between the stage and the hall, the audience and the performer. But profoundly different experiences can be found on the southern side of the Mediterranean Sea, deep in the Tunisian desert, where the group Ifriqiyya Electrique was born and has performed the most. Several years ago, two of the musicians who make up the five-piece Ifriqiyya Electrique – Gianna Greco and François R. Cambuzat – ventured to the Djerid desert of Tunisia to investigate and confront the religious ritual of the Banga, a ritual of legendary intensity indigenous to the region. The musical duo’s background is in the underground post-punk scene of continental Europe, as members of Putan Club and as collaborators with the venerable Lydia Lunch. But they are also voracious travell.......
więcej