https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_npMNwz4VameNZ1ck5nLGDwVn4caNejbA4&si=h3jAZW1Yqn6VsFo4

Anna Sitko - śpiew
Michał Górka - tagelharpa, mandola, flet
Wit Rzepecki - strakharpa, dudy, lira nowogrodzka
Agnieszka Oramus - bęben obręczowy, darabuka, baraban, santur
Michał Biel - bęben obręczowy, baraban, kości

Daj Ognia - tułamy się między Polską a Skandynawią, grając po tancbudach, stypach i świętych gajach. Po drodze przystajemy u malowanych wrót w karczmach na zamarzniętym Bałtyku.

Gramy pod nogę i ku zadumie ludziom spod strzechy i azbestu, przeplatając tradycje muzyczne Polski i Skandynawii na własną anachroniczną modłę. Przywołujemy nastroje z urojonej wioski - plebejski rejwach i tupot bosych stóp po zamarzniętej glebie.

Muzyka Daj Ognia, podobnie jak legendarne karczmy na zamarzniętym Bałtyku, leży gdzieś pomiędzy Polską a Skandynawią. Członków zespołu łączy fascynacja pierwotną transowością i korzennymi brzmieniami.

Tkając muzyczną opowieść wykorzystują dźwięki archaicznych lir smyczkowych, białego śpiewu, dud, bębnów i kości, splatających się w niezwykłe brzmienie - pełne melancholii, jednak porywające do tańca.

Zespół stworzony przez krakowskich muzyków folkowych zadebiutował na konkursie Scena Otwarta podczas festiwalu Mikołajki Folkowe 2018, na którym otrzymał wyróżnienie; działa we współpracy z Muzeum Krakowa, regularnie grywa również na festiwalach historycznych w Polsce - np. podczas Festiwalu Słowian i Wikingów na wyspie Wolin. Jesienią 2019 roku do dotychczas instrumentalnego zespołu dołączyła wokalistka - Anna Sitko - specjalizująca się w pieśniach tradycyjnych. W tym składzie grupa zaczęła koncertować i pracować nad swoją pierwszą płytą pt. "Wykrot".




"Teraz już wiem, że wiosna jest! Ptaki śpiewają, kwiat zakwita, a głodni ludzie płaczą"
Maria Konopnicka "O krasnoludkach i o sierotce Marysi"

Topnieją pierwsze śniegi, a wraz z nimi zapasy zgromadzone na zimę.
Po ugorach chodzi głód coraz częściej zaglądając ludziom do okien.
Miesiące zaciskania pasa stają się miesiącami zaciskania zębów.
Obok strawy zaczyna brakować nadziei.
Niejednego gorączka wywlecze z łóżka w środku nocy, by rzucał się nagi wśród błot, k.......
więcej