https://youtu.be/Ok9EV1dbJ0Q


Uri Caine: piano
Ksawery Wójciński: double bass
Robert Rasz: drums

Wszystkie kompozycje - Władysław Szpilman, z wyjątkiem „Szpilman Fantasy” (Uri Caine, Ksawery Wójciński, Robert Rasz)
Nagrania dokonano 25 lipca 2013 podczas Tzadik Poznań Festival.

Szpilmanowski program stworzony przez Uri'ego Caine'a, Ksawerego Wójcińskiego i Roberta Rasza powstał jako projekt specjalny Tzadik Poznań Festival 2013, którego partnerem był współwydawca płyty Narodowy Instytut Audiowizualny. Program ten, poświęcony postaci i twórczości wybitnego kompozytora, twórcy muzyki klasycznej i wielu niezapomnianych piosenek, które na stałe wpisały się w historię kultury XX wieku.

Marek Edelman, ostatni dowódca powstania w getcie warszawskim, powiedział kiedyś „Szpilman jest symbolem tych wszystkich, którzy przeżyli, albowiem musiały być dziesiątki przypadków nieprawdopodobnych, cudownych - żeby przeżyć” I takie też – przesycone radością i lekkością, pełne afirmacji życia we wszelkich jego przejawach – są utwory Władysława Szpilmana.
Muzyka tego kompozytora i pianisty, studenta Konserwatorium im. Fryderyka Chopina w Warszawie pod kierunkiem Józefa Śmidowicza i Aleksandra Michałowskiego a później Akademii Sztuk w Berlinie, gdzie studiował u Artura Schnabla i Leonida Kreutzera (fortepian) oraz kompozycję u Franza Schrekera za sprawą filmu „Pianista” Romana Polańskiego znana jest na całym świecie.

Uri Caine, jeden z wielkich innowatorów współczesnej muzyki, jak sam mówi, „usłyszałem w Szpilmanie Polskę, bo Szpilman korzysta z Waszych charakterystycznych form tanecznych, ale gdzieniegdzie wyczuwam w niej także żydowskie akcenty. A w piosenkach urzekają piękne melodie, znakomite operowanie nastrojami, subtelne poczucie humoru.”

Recenzje:

RZECZPOSPOLITA
(. . .) Album otwiera temat „Nie wierzę piosence", potraktowany przez Caine'a w tradycyjnym, jazzowym stylu. Improwizacja rozwija się swobodnie, podkreślając radosny temat. „Deszcz" stał się ciepłym, letnim deszczykiem, w którym wysokie dźwięki fortepianu sugestywnie imitują spadające krople.
Ciekawie Uri Caine interpretuje biesiadne ̶.......
więcej