muzycy:
Enrico Pieranunzi: piano
Jasper Somsen: bass
Andre Ceccarelli: drums

"Enrico Pieranunzi jest niezwykle płodnym pianistą. Od 1975 r. nagrał kilkadziesiąt albumów. Był zapraszany na sesje nagraniowe i koncerty przez wybitnych jazzmanów m.in.: Cheta Bakera, Jima Halla, Lee Konitza i Phila Woodsa. W latach 1992 i 1997 r. otrzymał najwyższe francuskie wyróżnienie jazzowe Django d'Or, a w 2003 r. jego włoski odpowiednik. W latach l1989, 2003 i 2008 był wybierany Muzykiem Roku przez krytyków magazynu „Musica Jazz". Romantyczny, elegancki styl gry włoskiego pianisty wynika z klasycznego wykształcenia.

Jego główne inspiracje to muzyka Claude'a Debussy'ego i Billa Evansa, o którym napisał esej. A jednak brzmienie jego fortepianu jest unikalne. Krytycy cenią jego jazzowe nagrania, ale potrafił zadziwić interpretacją sonat Scarlattiego, do których dodał partie improwizowane. Dużo sam komponuje, napisał ponad 300 utworów, jest także wybitnym interpretatorem standardów, którym nadaje własny rys. „Jest pianistą lirycznym, stale wciela nowe idee, jednocześnie nie tracąc zdolności poetyckich. Jego muzyka śpiewa - napisał o nim krytyk Nat Hentoff. A recenzent Ray Spencer podkreślił w „aJazz Journal": „Enrico Pieranunzi tchnął nowe życie we współczesny jazz".

Najnowsze w dorobku Pieranunziego nagranie przywołuje to jego jazzowe, pogodnie-melancholijne oblicze. Pełne zamyślenie fortepianowe pasaże, mocno odwołujące się do klasycznej pianistyki spod znaku Debussy'ego czy nawet momentami Erica Satie, cudownie wpisują się w mocno osadzoną w swingu grę sekcji rytmicznej Jasper Somsen / Andre Ceccarelli. I chociaż gra włoskiego mistrza wydaje się być cały czas gdzieś obok formuły klasycznego tria, zdaje się być czymś osobnym, jest najpięknięjszym kawałkiem jazzowego świata w jakim uczestniczyłem od lat. Cudowne nagranie będące równocześnie trzecią częścią koncertowego i płytowego cyklu "Europejskich Legend Jazzu". Koniecznie!"
autor: Józef Paprocki