muzycy:
Harry Allen: tenor saxophone
Rodolfo Stroeter: acoustic bass
Helio Alves: piano
Tutty Moreno: drums

Joyce Moreno: guitar, vocal on tracks 2, 5, 10

Harry Allen przygodę z muzyką zaczynał od akordeonu w wieku siedmiu lat. Cztery lata później zmienił instrument na klarnet, ale szybko zastąpił go tenorowym saksofonem. Inspiracją dla niego był Stan Getz, który po dziś dzień pozostaje jednym z jego największych mistrzów. Ale w muzyce Allen nie stara się naśladować swoich mistrzów. I chociaż jego styl nie jest innowacyjny, to mając wielki talent do tworzenia prostych, melodyjnych tematów twórczo rozwija tradycję jazzowego mainstreamu. Gra jego zespołów poraża autentycznością, bo ta muzyka jest całym jego życiem.

Harry'ego Allena, w dorobku Stana Getza, od początku inspirowała i fascynowała jego fuzja jazzu z muzyką brazylijską, szczególnie bossa novą. I od początku sięgał on głębiej, do Antonio Carlosa Jobima i korzeni tego muzycznego gatunku. Ta płyta jest powrotem do tamtych młodzieńczych fascynacji, który mógł się spełnić i „stać się ciałem” dzięki współpracy z brazylijskimi muzyki na stałe mieszkającymi w Europie – wokalistką Joyce Moreno, pianistą Helio Aloesem i perkusistą Tutty Moreno. Saksofon Allena, liryczny i ciepły, ale bez zbędnej cukierkowatości, jest cudownym dopełnieniem muzyki Jobima i Getza i współczesną, choć pełną szacunku i fascynacji, kontynuacją tej pięknej tradycji.


rp.pl:
"...W kształtowaniu indywidualnego brzmienia Allen inspirował się klasykami jazzu: Colemanem Hawkinsem, Benem Websterem i Paulem Gonsalvesem. Jego mistrzem pozostaje współczesny reprezentant tego nurtu – Scott Hamilton.

Balladowy album Harry'ego Allena nagrany z triem szwedzkiego pianisty Jana Lundgrena „Quietly There" zwrócił uwagę brazylijskiego kontrabasisty Rodolfo Stroetera, który razem z pianistą Helio Alvesem i perkusistą Tuttym Moreno akompaniuje wokalistce Joyce. Brazylijczyk zwrócil uwagę na niezwykle ciepłe brzmienie saksofonu Allena, które nieodparcie kojarzylo się ze Stanem Getzem i jego epokowym albumem „Getz Gilbert.......
więcej