Piotr Dang - produkcja, instrumenty elektroniczne, mix (wszystkie utwory) głos (4), bass guitar (4)
Certifyd - głos (2)
Peter Kaunda - głos (3, 5)
Martin Kaphukusi - głos (6)
Masaya Hijikata - perkusja (1, 4), mix (1, 5), głos(4)
Michał Pawłowski - gitara (4)
"Radio Tree" jest czwartym studyjnym wydawnictwem Owls Are Not. Podobnie jak poprzednia płyta zespołu ("isnot"), tak i ten album nawiązuje do radiowej transmisji. Tym razem jednak "audycja" jest efektem wielomiesięcznych badań etnomuzykologicznych lidera zespołu w Malawi i Tanzanii. Cztery z sześciu utworów skomponowali z zespołem wschodnioafrykańscy wokaliści: Peter Kaunda z Tonga Boys, występujący jako solista Certifyd oraz Martin Kaphux Kaphukusi, który jest dyrygentem niewielkiego chóru Christ Church of Malawi. W pozostałe dwie kompozycje ważny wkład wniósł Masaya Hijikata, znany m.in. z projektu Sehno, a w jednym utworze słychać partię gitary w wykonaniu Michała Pawłowskiego (newspaperflyhunting, Vendrae Vendarum).
Muzycznie płyta opiera się na rytmicznej wielowarstwowości, którą można opisać takimi idiomami jak minimal-afro-funk, czy free-singeli-punk. Owls Are Not łączą klubową elektronikę (minimal, foot-work, dub) z tradycyjnymi (malipenga w "Bea B-58", vimbuza w "Lovefood") i nowymi (singeli w "Radio Tree" i "Lovefood") rytmami ze wschodniej Afryki. Dopełnia tego kolaż dźwiękowy "Broadcast from Nowhere" zainspirowany twórczością Pierre’a Henry’ego, zestawiającą swobodną improwizację, mroczną wersję new age z electro w stylu Yellow Magic Orchestra i onirycznym popem (fragmentem piosenki nagranej w 2006 roku).
Produkcja ma również wiele poziomów: przenikają się rytmy grane na żywo (perkusji i syntezatorów perkusyjnych), programowane partie, krótkie loopy i jeszcze krótsze sample (w tym synteza granularna). Typowy dla muzyki elektronicznej stały puls przekształca się w hybrydową tkanką dźwiękową (jak połączenie radia i drzewa).
Jak na radiowe piosenki przystało, głównym tematem napisanych przez afrykańskich wokalistów tekstów jest miłość ("Asali", "Bea B-58"). Czasem ma ona niepokojący wymiar kanibalistycznego pożądania (Peter Kaunda śpiewa w "Lovefood" you’re my butter, you’r....... więcej