Anthems of countries that are not doing very well. The simplicity and the strength of this idea is striking. Just like the ambiguity of the result. Because what is the project’s ultimate message? Guyana, Haiti, Vanuatu… - maybe it’s about the Western guilt? Or, on the contrary, Western post-colonialism? But neither Afghanistan nor Nepal, despite British efforts, have never been colonised. And Greece is the West „per se”. What about the economical interpretation, then? That sounds more like it. Especially that during the realisation of the project, Greek economical crisis was much more of a topic than it is now. But on the other hand, what if I tell you that Guyana has lower unemployment and higher GDP per capita rates than the average in the EU? And if - after telling you that - I tell you that it’s not true? Or if I ask you what is the capital city of Vanuatu? Let’s face it: if you’re an average citizen of the West , there is a big chance that you just don’t know and might not care…

Hymny państw, w których nie dzieje się najlepiej. Siła tego pomysłu jest tak samo uderzająca jak jego prostota. I jak wieloznaczność jego realizacji. Bo jakie jest przesłanie tego projektu? Gujana, Haiti, Vanuatu… Może więc chodzi o zachodnie poczucie winy? Albo wręcz przeciwnie - o postkolonialism? Tyle, że Afganistan i Nepal, pomimo usilnych brytyjskich starań, nigdy nie stały się koloniami. A Grecja to przecież Zachód. Może więc właściwe będzie perspektywa ekonomiczna? To brzmi bardziej wiarygodnie. Zwłaszcza, że projekt realizowany był w kulminacyjnym moemcie kryzysu w greckiej gospodarce. Ale co, jeśli Gujana ma mniejsze bezrobocie i większy PKB per capita niż przeciętne wskaźniki dla Unii Europejskiej? A co, jeśli to nieprawda? A co, jeśli ktoś zapyta nas o stolicę Vanuatu? Spójrzmy prawdzie w oczy: przeciętny mieszkaniec Zachodu najprawdopodbniej nie ma na ten temat zielonego pojęcia. I nie przeszkadza mu to...