#27 Glissando – Child

Glissando magazine invites authors to send essays (up to 40 thousand characters) regarding the role of the child in contemporary music and culture.

The Child – a character still trivialized and kept on the margins of the artistic activities of “adults”; has recently taken its, maybe not first, but significant steps in the area of the so-called “culture of the Philharmonic” and in the contemporary art world in general. Events for children are an important part of renowned festivals; community centres worldwide hold more and more events designed for children, such as new music concerts, presentations of interactive installations, music workshops using electronic instruments, courses on computer composition, or even walks and games in sound gardens and musical playgrounds, which aim to develop ecological awareness and auditory skills through different forms of musical upcycling.

Thus we take a non-infantile, serious, and broad look at the role of the child in contemporary music, education, performance studies and listening culture. We propose themes such as prenatal audiosphere and domestic acoustic environment, performative aspect of childhood games and plays, as well as the use of different media and technological tools in artistic education and original composition projects. We would like to focus on a multisensory experience in art made by or for children, biologism and possible socio-cultural contexts of children’s activities at the intersection of everyday life and art.

The 20th century was once proclaimed the age of the child. “Child in the arts of the 21st century”; is still a niche topic to be explored.

Mogłoby się wydawać, że o dzieciach powiedziano dotąd już wszystko. Od sentymentalnych wspomnień z dzieciństwa, przez podręczniki psychologii rozwojowej po płyty, gry i zabawki dla najmłodszych – każdy: rodzic, nauczyciel czy wydawca zdaje się mieć coś istotnego do powiedzenia w ich sprawie. Tym większym wyzwaniem okazało się podjęcie paradoksalnie niszowego tematu dziecka w sztuce współczesnej i dokonanie tego w sposób całościowy i nieinfantylny, choć zarazem nie pozbawiony humoru!

Na okładkę G#27 trafiła bajecznie kolorowa i ulotna bańka mydlana, a do współtworzenia „dziecięcego” numeru magazynu Glissando – obejmującego ostatecznie 158 stron i 29 artykułów – zaprosiliśmy polskich i zagranicznych ekspertów: artystów, naukowców i edukatorów, prezentujących najnowsze i najbardziej obiecujące w naszym odczuciu odkrycia, idee i ich praktyczne realizacje związane z relacją dziecko i dźwięk, czy też szerzej: dziecko – dźwięk, obraz i ruch i tzw. kulturą dziecięcą. Wielowymiarowość tej kultury, a zarazem wprowadzenie w problematykę poszczególnych części pisma stanowi wstęp redaktorki prowadzącej numeru Barbary Boguni.

Neurogry:sensoria to dział poświęcony dociekaniom nad neurosensorycznymi korelatami audialnej aktywności dziecka począwszy od prenatalnego środowiska dźwiękowego i niemowlęcej kołyski, znajdującym także swoje odbicie w twórczości artystycznej dorosłych (tekty Beniamina Głuszka, Macieja Bączyka). Wśród tekstów znalazły się tutaj zarówno dysputy naukowe oparte na badaniach empirycznych (Nina Kraus/Erika Skoe, Justyna Stasiowska), jak i bogato ilustrowane analizy-eseje (Anna Chęćka-Gotkowicz).

Gaworzenie to dział, w którym istotne miejsce zajmuje słowo i narracja, a który otwiera rozprawa Krzysztofa Moraczewskiego poświęcona definicji kultury tworzonej dla i przez dzieci. Głoski i sylaby dziecięcej „przedjęzykowej” paplaniny, którą wtórnie zafascynowali się letryści opi.......
more