Opera Katarzyny Brochockiej „Młoda mężatka” powstała na podstawie powieści „Z pamiętników młodej mężatki” Gabrieli Zapolskiej. Wybrałam z tej historii fragmenty, które w połączeniu z muzyką najcelniej wyrażają emocje tytułowej bohaterki. Siedemnaście pamiętnikowych wpisów przeplata się w tym scenicznym dziele z interludiami oznaczającymi upływający czas. Czas z kolei przedstawiony jest w sposób odpowiadający pojęciu i odczuciom energicznej młodej mężatki, zupełnie nienawykłej ani do domowych obowiązków, ani do długich godzin ciszy i samotności. Pogrążone w marzeniach dziewczę przypomina sobie dawne zakochanie, chwile szczęścia w teatrzyku u boku przyjaciela (Adama), co kontrastuje z codziennością w towarzystwie oschłego milczka (Juliana), którego żoną niespodziewanie została.

Siłę tej opowieści stanowi przemiana protagonistki z onieśmielonej i zlęknionej dzierlatki w dojrzałą, świadomą swoich praw kobietę. W operze niektóre sceny są szczególnie popisowe wokalnie, gdyż śpiewaczka wciela się podczas ich wykonywania w różne postaci: zarówno w narratorkę, jak i w pannę Izę (kochankę Juliana), a nawet w samego męża. Ale ta komediowa teatralizacja nie trwa długo, w swej istocie bowiem ma ukazać głębię przeżyć młodej mężatki, jej przenikliwość w postrzeganiu świata, który zmuszona jest poznać na nowo od podstaw, skoro przez dwadzieścia lat była przed nim ukryta pod mieszczańskim kloszem rodzinnego domu.
Katarzyna Brochocka