awangarda / elektronika / jazz/yass/impro
2002

Jedna z najmocniejszych pozycji w katalogu MG. Słowem kluczem dla tej muzyki jest "skupienie" - materia jest dość cicha i żadka. Muzycy za pomocą tej niewielkiej ilości dżwięków wytworzyli nastrój kruchości, który powoduje, iż słuchacz odczuwa - wręcz moralną ;-) - potrzebę "zaopiekowania się" tymi akustycznymi perełkami.

poważna
2006

Prostota, lecz nie banalność; urok, lecz nie kicz. Muzyka lekka, łatwa i przyjemna, lecz na swój sposób. Lekki rys - a raczej rysik - muzyki eksperymentalnej dodany tu i ówdzie sprawia, że płyta nie nudzi nawet przy wielokrotnym słuchaniu. Nie może nudzić także z powodu klasycznego piękna, którego wspaniałą kulminacją jest cykl "Pozytywki". Choćby dla tych miniatur warto mieć tę płytę...

jazz/yass/impro
2006

Nieporozumienie

Ta płyta to klasyczny przykład sytuacji, gdy muzycy wchodzą do studia nie po to, by stworzyć porządną muzykę, lecz żeby mieć świetną zabawę z gry na swoich instrumentach. Efekt: ledwie śladowe ilości ładu i składu; muzyka, która jedynie momentami może zainteresować w sposób odmienny od negatywnego. A przynajmniej mnie.

jazz/yass/impro
2003

Tę płytę należy chyba traktować bardziej jako dżwiękową ciekawostkę z dużą dawką humoru niż jako muzykę, ze wszystkimi konsekwencjami tego słowa. Ciekawostki tej słucha się jednak bardzo dobrze; dużo tutaj fragmentów błyskotliwych pod względem czysto muzycznym. Dwa główne minusy: 1) płyta słuchana w całości nieco nuży; 2) można było popracować nad jakością nagrania.

jazz/yass/impro
2003

Znakomity poziom porozumienia pomiędzy muzykami sprawia, że choć mamy do czynienia z improwizacją, niektóre fragmenty płyty - jak #2 czy #5 - brzmią jak skończone kompozycje. Świetny Stangl - swoim specyficznie melodyjnym graniem rozjaśnia dość mroczny generalnie klimat płyty. Na minus Zaradny - gra dużo niepotrzebnych dźwięków, np. w pierwszych minutach #1. Ogólnie płyta bardzo dobra.

elektronika / awangarda / industrial
2005

Idea świetna, wykonanie gorsze. Album jest nierówny: obok nagrań odnoszących się z szacunkiem do nepalskiej tradycji (Zakrocki, OIOS) mamy niesmaczne parodie (Borisov); obok muzyki mającej coś wspólnego z oryginalną - utwory pozostające bez żadnego słyszalnego związku z tąże. Naturalna dla składanek różnorodność stylistyczna i poziomu artystycznego, tutaj jest przesadzona.

elektronika
2004

Specyficzny dystans bijący z muzyki na tym albumie sprawia, że nawet utworów z prymitywnym rytmem słucha się tu z przyjemnością. Muzyka nie narzuca się słuchaczowi, nie stara się udawać wielkiej sztuki, pozostając jednak przy tym inteligentną i sprawiającą wrażenie pewnej własnej wartości.

elektronika
2004

Niewiele mówi się o tej płycie, a szkoda. Rybicki niespiesznie snuje swoje pobudzające wyobraźnię opowiadania, zgrabnie omijając mielizny estetyki ambient. Na owej niespieszności w długich utworach traci nieco forma, ale pomimo tego zainteresowanie słuchacza jest cały czas podtrzymane na wysokim poziomie.

avant-pop / elektronika
2004

Muzyka, która w mistrzowski wręcz sposób balansuje na granicy kiczu, pozostając jednak cały czas po tej przyzwoitszej stronie. Znakomite melodie i rewelacyjne "archaiczne" aranżacje, ze szczególnym wskazaniem na dęciaki. Avant-pop z lekkim przymrużeniem oka ;-)

jazz/yass/impro
2002

Pomimo nieustannego zalewania słuchacza potokiem dźwiękowych niespodzianek i chochlików, muzyka ta nie stwarza wrażenia chaosu, a przedzieranie się przez jej gąstwiny jest prawdziwą przygodą. Improwizatorom nie udało się jednak uniknąć momentów muzycznie jałowych, lecz nie mają one większego wpływu na bardzo pozytywny obraz całości.

awangarda / jazz/yass/impro
2003

Prawdziwe dźwiękowe bombardowanie - niesłychana jak na dwa akustyczne instrumenty ilość i gęstość dźwięków, rzadko kiedy zwalniających swój bieg. Nie jest to jednak bynajmniej bezmyślna ekstaza dwójki instrumentalistów; ale żeby dostrzec ten fakt i zrozumieć tę muzykę, należy słuchać jej blokami, całymi zdaniami tego dość ponurego w klimacie dialogu.

folk/etno / poważna
2009

Główne atuty tej płyty to: rytm - czasem niebanalny, czasem zachęcający do... tańca - i błyskotliwe aranżacje, szeroko wykorzystujące możliwości brzmieniowe akordeonu. Muzyka opiera się głównie na zapętlonych motywach, które za sprawą powodów wyżej wymienionych, unikają częstej w repetytywizmie banalności.

ambient / industrial
2003

Iście medytacyjna muzyka, lecz bez nadmiaru dźwiękowych szamaństw. Znakomita na wyciszenie się - z uwagi na piękne i długo wybrzmiewające dźwięki nietypowych instrumentów dętych. Mamy tutaj też prawdziwy diament muzyki konkretnej - #13 - utwór na wielkie stalowe drzwi o krystalicznie przejrzystej formie muzycznej.

folk/etno
2013

Przestrzeń, oddech, swoboda - to słowa-klucze, którymi można określić muzykę. Pani Maarji wystarcza ubogie instrumentarium (w większości jedynie skrzypce i bardzo ciekawy barwowo, ciepły wokal) do wywołania takich skojarzeń. Album, którego słucha się jednym tchem.

avant-pop / folk/etno
2013

Reklamacja

Szanowni Muzycy i Sklepie serpent.pl, składam reklamację. Płyta nie działa - nie usypia. Wręcz przeciwnie. Chce się chłonąć więcej i więcej cudownie bezpretensjonalnych dźwięków z pogranicza jawy i snu. Muzyka, wbrew swojemu konceptowi, nie jest bynajmniej zinfantylizowana, nawet gdy śpiewają dzieci. Muzyka stworzona nie tylko z miłości twórców do swoich pociech, ale i do samej Muzyki.