Jorge Nuno: electric guitar
Hernâni Faustino: electric bass
João Sousa: drums
recorded and mixed by Eduardo Vinhas at Golden Pony Studios in Lisbon, March 2017
Mastered by James Plotkin
Cover photo by Hernâni Faustino
Band photos by Nuno Martins
Designed by Joanna John
Krytyk jazzowy Gary Giddins stwierdził kiedyś całkiem trafnie (przy okazji recenzji albumu legendarnego perkusisty Jacka DeJohnette'a), że "w jazz wpisany jest konflikt między pragnieniem wolności a potrzebą dyscypliny". Chodziło mu o całkiem powszechną w jazzie improwizację wokół gotowej kompozycji, tak by nadać jej osobisty wymiar. Wydaje się, że podobne napięcie między swobodą a dyscypliną istnieje również wtedy gdy nie ma żadnej kompozycji. Tutaj konflikt pojawia się między tym, co możliwe, a tym co ma sens.
Wymaga to nie tylko odwagi, ale i dyscypliny, co słychać doskonale w muzyce Uivo Zebra, power trio które tworzą Jorge Nuno, Hernâni Faustino, and João Sousa. Ci muzycy mają już spore doświadczenie w balansowaniu na krawędzi. Sousa, miłośnik surrealistycznej poezji, to aktywny członek kolektywu/wytwórni A Besta. Nuno znany jest głównie z Signs Of The Silhouette, świetnego zespołu psych/improv, a Faustino to wszędobylski muzyk sceny improwizowanej i eksperymentalnej
W tej konstelacji jest coś nowego. Chodzi o sposób w jaki muzycy odnajdują się między osadzonym graniem a rzucaniem się w przepaść głową w dół. Zaskakujące jest również w jaki sposób tworzą formy muzyczne. Początek albumu sugeruje, że ta muzyka mogłaby się równie dobrze rozwinąć w bezcelowy dryf psychodelicznego free-improv. Ale to jednocześnie bardzo uważni słuchacze: tworzą formy i potrafią grać razem w spójny sposób ani razu nie uciekając się do banału.
Słuchacz unosi się wraz z subtelnymi, mieniącymi się figurami Nuno, a sekcja rytmiczna tworzy swego rodzaju wyrzutnię, która katapultuje partie gitary w rejony stratosferyczne. Muzyka nieustannie porusza się w rozmaitych kierunkach, trochę przypominając gwałtowniejsze momenty Signs of The Silhouette, jednak w akompaniamencie potężnego podziemnego pomruku.
Im dalej w las, tym lepiej widać kreatywność tria: zwięzły „Cãibra-Tumulto” jest dźwiękowym granatem, który wypełniają szalone i nieskoo....... więcej