https://youtu.be/EyN_jjoGUHU

The black breaths with soft tints of oracles extricate themselves from nowhere to float as long hair in water. It's of breaths and mooing that Movement One gets in our ears. The musical background is of sublimity with its slow orgiastic synth pads which interlace in a ballet moved by the breaths of the void in an introduction eaten away by some hostile mooings. These orchestral pads weave an immense cosmic veil where sparkle the stars and chirp the interstellar elements. The illusion to be in a farm of aliens is metaphorically as plausible than improbable with all these quirky tones which sit under the huge tears of violins. Tears which begin waltzing against boredom, forging a dense morphic dance where the sound elements are going downhill until they get lost in the inanimate jingle of cymbals. These jingles ring and resound with uncertainty in the soporific arms of those violins sighs and lamentations of some heavy layers built in poetic tones of organs, introducing little by little the rhythm of Movement One which raises itself under the gallop of the percussions and which offer themselves to the sharp bites of a guitar and of its surgical solos by Jarek Figura. More than 12 minutes of morphic atmospheres, even lethal, for 2 minutes of groovy rhythm. Here is the rundown of Discreet Charm of an Imperfect Symmetry.
Those who know the universe of Przemyslaw Rudz sound alchemy know that it is one of the less accessible. And Discreet Charm of an Imperfect Symmetry won't change absolutely anything of it. Built on long improvisation sessions to which were grafted the partitions of Jarek Figura on guitars and Marek Matkiewicz on drums, Discreet Charm of an Imperfect Symmetry is an electronic improvisation in 3 movements where all the essences of the floating cosmic rock roam over structures in which the tones will nail you on your seat.
Movement Two offers the same ambiospherical pattern with hootings of suffering machines and spectral groans which are floa.......
more

Przemysław Rudź dzięki swoim wcześniejszym wydawnictwom, stał się jednym z czołowych twórców muzyki elektronicznej w Polsce. Płyta Discret Charm Of An Imperfect Symmetry ma szansę umocnić tę pozycje, dzieło znakomite i wyważone. Zarazem i początek nowej drogi.

Przemysław Rudź, jedna z czołowych person na rodzimej scenie elektronicznej. Jego muzyka często korespondowała z tematyką science- fiction. Dzięki temu miała właśnie tak niezwykły klimat. Przemek spoglądał też w kierunku sekwencyjnej elektroniki w duchu lat '70, echa Tangerine Dream czy Klausa Schulze były widoczne w jego twórczości. Jednak teraz przyszedł czas na zmiany. Płyta Discret Charm Of An Imperfect Symmetry te zmiany zwiastuje. Tym razem artysta podzielił ten materiał na trzy części, odpowiednio zatytułowane Movement. Jak sam wspominał idea powstania tej płyty narodziła się podczas jednej nocy. W dwie następne niemal gotowy był koncept całości, bo w sumie ta muzyka idealnie sprawdza się właśnie w nocy. Rudź niemal zupełnie odszedł tu od sekwencyjnych tekstur, począwszy od otwierającej całość kompozycji Movement 1, dźwięki wynurzają się z nicości. Ambientalne plamy rozlewają się wszędzie niczym woda, szczelnie wypełniając tę przestrzeń. Jednak z czasem za sprawą gitarzysty Jarka Figury i perkusisty Marka Matkiewicza, muzyka skręca w kierunku psychodelii w duchu Pink Floyd. Mimo tego cały czas w tle sączy się ambientalna elektronika. Podobnie w najdłuższym, blisko 30-minutowym Movement 2, Przemysław Rudź w podobny sposób nakręca całość. Jedynie ostatnia odsłona to doskonale spajający to wszystko ambient. To faktycznie początek nowej drogi, a dokąd ona prowadzi przekonamy się z pewnością na kolejnych wydawnictwach.

Robert Moczydłowski