Płyta Duck Stab została po raz pierwszy wydana w lutym 1978 roku jako EP-ka. Jej jakość była bardzo słaba, co zmusiło zespół do szybkiej reedycji w połączeniu z inną niewydaną produkcją Buster & Glen już w pełnym formacie LP, pod nazwą Duck Stub/Buster & Glen.
Wydana w 1978 jako pierwsza płyta w karierze zespołu osiągnęła sukces komercyjny, który spowodował zresztą reedycję singla Satisfaction
Po raz pierwszy na płycie zespołu pojawiły się zrozumiałe teksty, często inspirowane prozą Lewisa Carolla, głównie jednak poruszające się po zabawkowych, dadaistyczych obszarach. Muzycznie zespół dokonuje kolejnego zwrotu prezentując proste gitarowe utwory utrzymane w niesamowitej surrealistycznej konwencji, wzbogacone pokręconymi wstawkami gitarowymi Snakefingera, który na tej płycie stał się nieoficjalnym, piątym członkiem zespołu. Jest to niewątpliwie jedna z najlepszych (jeśli nie najlepsza) płyt zespołu.
Do utworów z płyt nakręcona miała być seria filmów video, zrealizowany został niestety tylko jeden - Hello Skinny.